24 Φεβρουαρίου 2010

Γ. Παπανδρέου: «Δίπλα στον πολίτη»

Οι μπάτσοι του Χρυσαυγίδη εν δράσει!






Και ένα βιντεάκι με τους μπάτσους-προστάτες του πολίτη.

Και επειδή εμείς δε ξεχνούμε, παραθέτουμε τις δηλώσεις του ΓΑΠ στις 04/10/2009 μετά από τη νίκη του ΜΠΑΤΣΟΚ, στις εκλογές:

«Ελληνίδες και Έλληνες,

Είναι μεγάλη η συγκίνηση, είναι μεγάλη η τιμή που αισθάνομαι για την εμπιστοσύνη και την εντολή του Ελληνικού λαού.

Εντολή, να γυρίσουμε μαζί σελίδα.

Ένα μεγάλο ευχαριστώ για την εμπιστοσύνη σας.

Σήμερα, αλλάζουμε πορεία για την Ελλάδα και τη ζωή όλων μας. Από σήμερα, ξεκινάμε μαζί μια μεγάλη εθνική προσπάθεια. Να βάλουμε τη χώρα ξανά σε πορεία ανάτασης, προόδου, δημιουργίας.

Στη νέα αυτή πορεία, μοναδική μας πυξίδα, μοναδικός γνώμονας για κάθε μας απόφαση, για κάθε μας πράξη, είναι ο πολίτης.

Ο πολίτης και μόνο ο πολίτης».

Πηγή Φωτογραφιών: Prezatv

ΥΓ. Ακόμη και οι κουλουράδες είμαι τρομοκράτες και εχθροί του κράτους ρε Χρυσαυγίδη...????

3 σχόλια:

Ανώνυμος είπε...

ΕΛΛΗΝΕΣ ΔΕΙΤΕ ΤΟΥΣ ΦΙΛΟΥΣ ΜΟΥΣΟΥΛΜΑΝΟΥΣ ΤΟΥ ΠΑΣΟΚ ΚΑΙ ΣΥΡΙΖΑ.


http://www.truthtube.tv/play.php?vid=2008


ΕΛΛΗΝΕΣ ΞΥΠΝΑΤΕ. ΕΡΧΕΤΑΙ ΧΑΛΑΣΜΟΣ.

29-26 είπε...

Η ευθύνη του λαού απέναντι στον Γ. Παπανδρέου

Πριν τις εκλογές του Οκτώβρη του 2009, σαν υπεύθυνος πολίτης αποφάσισα να καθίσω στο λάπτοπ μου και να ψάξω την πορεία του ανθρώπου που λέγεται Γιώργος Παπανδρέου. Μπήκα λοιπόν στα ''ΝΕΑ'' πήγα στην αναζήτηση ειδήσεων και πληκτρολόγησα ''Παπανδρέου''. Μου έβγαλε κάποιες χιλιάδες ειδήσεις ως αποτέλεσμα και αποφάσισα να μεταφερθώ στην περίοδο 1996-2004 που κατείχε κυβερνητικές θέσεις και να βρω το ''έργο'' του.

Έφτιαξα λοιπόν έναν μεγάλο φραπέ, κάθισα αναπαυτικά στην θέση μου και για ώρες πολλές περιπλανήθηκα στα νέα των ''ΝΕΩΝ''.
Τι βρήκα? Ταξίδια. Πολλά ταξίδια κυρίως σε Τουρκία, Αμερική και λιγότερα στο υπόλοιπο του κόσμου. Πέρα από αυτά? Συναντήσεις. Με πολύ κόσμο. Με υπουργούς, πρεσβευτές, στελέχη κρατικών μηχανισμών και ιδιωτικών ετικετών. Πέρα από αυτά δεξιώσεις, μίτινγκ, υπογραφές μνημονίων χαμηλής έντασης, φόρουμ κλπ.

Μετά από μερικές εκατοντάδες αποτελέσματα που επικεντρώνονταν σε περιγραφή γεγονότων αποφάσισα να επιμείνω περισσότερο σε γνώμες παρά σε γεγονότα για να βρω επιτέλους τι κερδίσαμε από όλες αυτές τις συναντήσεις. Τι βρήκα? Τίποτα.
Τόσα χρόνια ταξιδιών, συναντήσεων και διαπραγματεύσεων και τίποτα το χειροπιαστό. Μια συνθήκη ρε παιδί μου που να δεσμεύει κάποιον λαό απέναντι μας σε κάτι. Το απόλυτο τίποτα.

Η αλήθεια είναι ότι δυσανασχέτησα λίγο. Σκέφτηκα, ένας άνθρωπος με τέτοια πορεία, τι τύχη μπορεί να έχει σαν πρωθυπουργός της χώρας?
Την απάντηση την βλέπω ανάγλυφα ζωγραφισμένη μπροστά μου σήμερα.

Υπάρχει διάχυτη, σε μερίδα της κοινωνίας, η άποψη ότι ο πρωθυπουργός μας θα ένιωθε πιο άνετα ως πρόεδρος μιας Μη Κυβερνητικής Οργάνωσης με εξειδίκευση πάνω στην κλιματική αλλαγή του πλανήτη εως το 2060. Ωστόσο εμείς τον εξουσιοδοτήσαμε να ενεργεί αντί υμών σε εθνικό επίπεδο μέχρι το μακρινό και σκοτεινό 2013. Τότε θα ''ξαναμιλήσουμε''.

Τι θα πούμε άραγε?

http://29-26.blogspot.com/2010/06/blog-post_27.html

29-26 είπε...

Η ευθύνη του λαού απέναντι στον Γ. Παπανδρέου

Πριν τις εκλογές του Οκτώβρη του 2009, σαν υπεύθυνος πολίτης αποφάσισα να καθίσω στο λάπτοπ μου και να ψάξω την πορεία του ανθρώπου που λέγεται Γιώργος Παπανδρέου. Μπήκα λοιπόν στα ''ΝΕΑ'' πήγα στην αναζήτηση ειδήσεων και πληκτρολόγησα ''Παπανδρέου''. Μου έβγαλε κάποιες χιλιάδες ειδήσεις ως αποτέλεσμα και αποφάσισα να μεταφερθώ στην περίοδο 1996-2004 που κατείχε κυβερνητικές θέσεις και να βρω το ''έργο'' του.

Έφτιαξα λοιπόν έναν μεγάλο φραπέ, κάθισα αναπαυτικά στην θέση μου και για ώρες πολλές περιπλανήθηκα στα νέα των ''ΝΕΩΝ''.
Τι βρήκα? Ταξίδια. Πολλά ταξίδια κυρίως σε Τουρκία, Αμερική και λιγότερα στο υπόλοιπο του κόσμου. Πέρα από αυτά? Συναντήσεις. Με πολύ κόσμο. Με υπουργούς, πρεσβευτές, στελέχη κρατικών μηχανισμών και ιδιωτικών ετικετών. Πέρα από αυτά δεξιώσεις, μίτινγκ, υπογραφές μνημονίων χαμηλής έντασης, φόρουμ κλπ.

Μετά από μερικές εκατοντάδες αποτελέσματα που επικεντρώνονταν σε περιγραφή γεγονότων αποφάσισα να επιμείνω περισσότερο σε γνώμες παρά σε γεγονότα για να βρω επιτέλους τι κερδίσαμε από όλες αυτές τις συναντήσεις. Τι βρήκα? Τίποτα.
Τόσα χρόνια ταξιδιών, συναντήσεων και διαπραγματεύσεων και τίποτα το χειροπιαστό. Μια συνθήκη ρε παιδί μου που να δεσμεύει κάποιον λαό απέναντι μας σε κάτι. Το απόλυτο τίποτα.

Η αλήθεια είναι ότι δυσανασχέτησα λίγο. Σκέφτηκα, ένας άνθρωπος με τέτοια πορεία, τι τύχη μπορεί να έχει σαν πρωθυπουργός της χώρας?
Την απάντηση την βλέπω ανάγλυφα ζωγραφισμένη μπροστά μου σήμερα.

Υπάρχει διάχυτη, σε μερίδα της κοινωνίας, η άποψη ότι ο πρωθυπουργός μας θα ένιωθε πιο άνετα ως πρόεδρος μιας Μη Κυβερνητικής Οργάνωσης με εξειδίκευση πάνω στην κλιματική αλλαγή του πλανήτη εως το 2060. Ωστόσο εμείς τον εξουσιοδοτήσαμε να ενεργεί αντί υμών σε εθνικό επίπεδο μέχρι το μακρινό και σκοτεινό 2013. Τότε θα ''ξαναμιλήσουμε''.

Τι θα πούμε άραγε?

http://29-26.blogspot.com/2010/06/blog-post_27.html