Αναρχία στην Αρχαιότητα

Αν κάποιος μας ζητούσε να πούμε τις πρώτες λέξεις που συνειρμικά θα έρχονταν στον νου μας με τη φράση «αρχαία Ελλάδα», οι περισσότεροι θα αναφέραμε, μεταξύ άλλων, τη δημοκρατία, τον Νόμο, τον πολυθεϊσμό, τη δουλεία.


Τόσο άρρηκτα συνυφασμένες είναι οι έννοιες αυτές με τη σκέψη και τον τρόπο ζωής του αρχαίου Έλληνα, τόσο θεμελιώδης ήταν ο ρόλος τους στη γένεση και εξέλιξη του τελειότερου για την αρχαιότητα ελληνικού πολιτισμού. Κι όμως, μέσα στην ακλόνητη σταθερότητα των αξιών αυτών, μέσα στην αδιάλειπτη για αιώνες συνεχειά τους, ακούστηκαν σκόρπιες οι «παραφωνίες» λιγοστών ανθρώπων, που με το οξύ πνεύμα τους ξεπέρασαν την εποχή τους.

Το κάλεσμά τους για μια διαφορετική θεώρηση του κόσμου έπεσε τότε στο κενό, «φωνή βοώντος εν τη ερήμω». Μάταια ο Αντιφών καταδίκαζε τη δουλεία διακηρύσσοντας ότι όλοι οι άνθρωποι είναι φύσει όμοιοι. Tο ίδιο μάταια και ο Ξενοφάνης εκθρόνιζε τους 12 ανθρωπόμορφους θεούς του Oλύμπου, για να ανεβάσει στο βάθρο τους τον έναν και μοναδικό Θεό. Kαι είναι επίσης γνωστό ότι ο «προ Xριστού χριστιανός» Σωκράτης κατηγορήθηκε, γιατί αμφισβητούσε την παραδοσιακή θρησκεία των Eλλήνων.

O ρους της ιστορίας, ωστόσο, ανέδειξε τους «αιρετικούς» της αρχαιότητας σε απόστολους και προφήτες του σύγχρονου πολιτισμού. Tο δουλοκτητικό σύστημα, αν και όψιμα, κατέρρευσε και μόνο η ντροπή του έχει επιβιώσει στη μνήμη της ανθρωπότητας. O χριστιανικός μονοθεϊσμός έχει διαποτίσει στο πέρασμα είκοσι αιώνων όχι μόνο τις θεολογικές αντιλήψεις των δυτικών λαών, αλλά και τον πολιτισμό τους στο σύνολό του, παραμένοντας η κυρίαρχη θρησκεία του δυτικού κόσμου. Kάποιες άλλες παράταιρες αντιλήψεις αρχαίων φιλοσόφων εγκλωβίστηκαν στη λήθη, για να επανέλθουν όμως σφοδρότερες χιλιάδες χρόνια μετά, πάλι ως προκλήσεις και αποκλίσεις από τους σύγχρονους κοινωνικούς κανόνες.



Η γένεση του αναρχισμού στην αρχαία Ελλάδα

Το διφορούμενο δόγμα του αναρχισμού, που δέχτηκε τις μεγαλύτερες επικρίσεις και τους μεγαλύτερους επαίνους, δεν είναι γέννημα και πρωτοτυπία των Ευρωπαίων στοχαστών του 19ου αι. Πολύ πριν από αυτούς, Έλληνες φιλόσοφοι είχαν διακηρύξει τις βασικές αρχές μιας αναρχικής κοινωνίας και είχαν προτείνει έναν τρόπο ζωής εναρμονισμένο όχι με τους νόμους του κράτους, αλά με το φυσικό δίκαιο που κάθε άνθρωπος κατέχει. Είναι βέβαια απορίας άξιο πώς γεννήθηκαν τέτοιες αντιλήψεις σε έναν λαό που είχε συγκροτήσει δεκάδες τέλεια οργανωμένα κράτη (τις πόλεις –κράτη) και που είχε τάξει τη ζωή του στην υπηρεσία του Νόμου, του υπέρτατου για τους Έλληνες άρχοντα.


Το ανήσυχο ελληνικό πνεύμα, η πολυφωνία, η ελευθερία σκέψης και λόγου, που σφράγισαν τον αρχαίο πολιτισμό μας, δίνουν βέβαια εύλογες εξηγήσεις για το παράδοξο αυτό. Σ’ αυτά πρέπει να προστεθεί και η αντίληψη των αρχαίων Ελλήνων για το νόημα του Νόμου. Ο Νόμος, λοιπόν, για τον αρχαίο Έλληνα, είναι δισυπόστατος: είναι το σύνολο των γραπτών νόμων που εξασφαλίζουν την ευρυθμία και την ευημερία της πόλης και των πολιτών, αλλά και το άγραφο δίκαιο που είναι έμφυτο και επιβάλλεται όχι από τον φόβο κυρώσεων, αλλά από το αίσθημα της αιδούς, που, όπως διαβάζουμε στον «Πρωταγόρα» του Πλάτωνα, μοίρασε ο Ερμής σε όλους τους ανθρώπους. Η σχέση ανάμεσα στο γραπτό και άγραφο δίκαιο και η υπεροχή του ενός έναντι του άλλου απασχόλησαν στην αρχαιότητα πολλούς ανθρώπους του πνεύματος και αποτέλεσαν την αφετηρία για τους αναρχικούς φιλοσόφους.

Πριν γνωρίσουμε τους πρώτους αυτούς «αναρχικούς», είναι χρήσιμο να δούμε τι πρεσβεύει γενικά το δόγμα του αναρχισμού. Ο αναρχισμός, λοιπόν, απορρίπτει τους νόμους που έχουν θεσπιστεί από ανθρώπους, καταδικάζει την ατομική ιδιοκτησία και την ύπαρξη εξουσίας, θεωρεί μάλιστα και τις δύο γενεσιουργές αιτίες του εγκλήματος. Αντίθετα, η ανυπαρξία νόμων, ιδιοκτησίας και εξουσίας, οδηγεί στην πραγματική δικαιοσύνη και στη δημιουργία μιας ελεύθερης, φυσικής κοινωνίας που βασίζεται στην αλληλοβοήθεια.


Αυτές τις αντιλήψεις θα τις συναντήσουμε και στη φιλοσοφική σκέψη αρχαίων Ελλήνων, διάσπαρτες όμως ή παραλλαγμένες ή ειπωμένες με ηπιότερο τόνο. Κι αυτό, γιατί στην αρχαιότητα δεν δημιουργήθηκε κάποιο φιλοσοφικό κίνημα αμιγώς αναρχικό με τη σημερινή έννοια του όρου, ούτε κάποιος φιλόσοφος προσδιόρισε τον εαυτό του ως τέτοιον. Επομένως, οι όροι «αναρχικός» και «αναρχισμός» είναι αδόκιμοι για την εποχή που θα εξετάσουμε και ίσως ξενίζουν, ωστόσο μόνο αυτοί μπορούν να αποδώσουν με τον όσο πιο δυνατόν εύστοχο τρόπο ανάλογες ιδέες της αρχαιότητας.

Αντιφών ο Αθηναίος

Ο πρώτος που αμφισβήτησε τους θεσμούς της πολιτείας ήταν ο Αντιφών ο Αθηναίος. Στην καρδιά της κλασικής εποχής (μέσα 5ου αι. π.Χ.) ο σοφιστής αυτός διατύπωσε δύο αδιανόητες για τότε απόψεις: α) όλοι οι άνθρωποι είναι από τη φύση τους όμοιοι, β) οι νόμοι της πολιτείας είναι αυθαίρετοι κανονισμοί. Για τον Αντιφώντα οι νόμοι της πολιτείας είναι αμοιβαίες συμφωνίες ανάμεσα στους ανθρώπους και επίκτητοι. Απέναντί τους στέκονται, σαφώς ανώτεροι, οι νόμοι της φύσης, που υπαγορεύονται από την ανάγκη. Η φύση, περισσότερο από τον νόμο, βρίσκεται κοντά στην αλήθεια και σ’ αυτήν οδηγεί τον άνθρωπο με αρωγό τον ορθό λόγο. Ως εδώ, οι ιδέες του Αντιφώντα δεν ακούγονται και τόσο ακραίες. Προχωρώντας όμως ακόμη πιο πέρα, ο Αντιφών ταυτίζει τον νόμο με τον ανθρώπινο πολιτισμό, τον οποίο επίσης απορρίπτει.

Διότι ο πολιτισμός αντιτίθεται στην ισότητα που υπαγορεύει η φύση και παραβιάζει τη φυσική δικαιοσύνη, αφού χαρακτηρίζεται από εθνικές και κοινωνικές διακρίσεις. Από αυτή την άποψη, οι πρωτόγονες φυλές, κατά τον Αντιφώντα, βρίσκονται πιο κοντά στην ευτυχία απ’ ό,τι οι πολιτισμένοι λαοί.
Μόνο η φύση και ο πρωτογονισμός, βέβαια, δεν αρκούν, για να εξασφαλίσουν στους ανθρώπους έναν τρόπο ζωής ομαλό και εποικοδομητικό. Προϋποθέσεις απαραίτητες που ορίζει ο Αντιφών είναι η ομόνοια ανάμεσα στα μέλη της κοινότητας, δηλαδή η σύμπνοια αντιλήψεων, και η παιδεία. Σχετικά με τη σημασία της τελευταίας στην εξέλιξη του ανθρώπου, ο Αντιφών χρησιμοποιεί ως σημείο αναφοράς ―τι άλλο;― τη φύση: όπως και η ποιότητα του σπόρου που φυτεύεται καθορίζει την ανάπτυξη του φυτού και το θωρακίζει απέναντι στη βροχή ή στην αμβροσία, όμοια και το είδος της παιδείας επιδρά στη διαμόρφωση της προσωπικότητας και δημιουργεί στον άνθρωπο ισχυρές εσωτερικές αντιστάσεις απέναντι σε εξωτερικούς αλλοτριωτικούς παράγοντες.

Ζήνων ο Κιτιεύς

Τη φύση ως πρότυπο ζωής προέβαλε και ο Ζήνων ο Κιτιεύς (από το Κίτιο της Κύπρου, 335-263 π.Χ.), ιδρυτής τους Στωικισμού. Οι άνθρωποι πρέπει να ζουν «ομολογουμένως τη φύσει», δηλαδή ανάλογα προς τη φύση, η οποία είναι και ο γενικός νόμος του κόσμου. Ο Θεός, που είναι η ψυχή του κόσμου αυτού και ταυτίζεται με τον ορθό λόγο, μεριμνά με την απόλυτη σοφία του για την τάξη και τον ρυθμό του Σύμπαντος. Συγκεκριμένα ο Ζήνων έλεγε: «Ως σκοπός ορίζεται η ζωή σε συμφωνία με τη φύση, ή, μ’ άλλα λόγια, σε συμφωνία με την ίδια μας την ανθρώπινη φύση, όπως επίσης και μ’ εκείνη του Σύμπαντος, μια ζωή στην οποία αποφεύγουμε κάθε πράξη που απαγορεύεται από τον κοινό για όλα τα όντα νόμο, δηλαδή τον ορθό λόγο, που διαποτίζει όλα τα όντα και ταυτίζεται με τον Δία, αφέντη και κυρίαρχο των πάντων».

Ο άνθρωπος μπορεί να κατακτήσει την ευδαιμονία, όταν η ζωή του εναρμονίζεται με τη φύση και τον θείο λόγο και όταν θέτει ως μοναδικό σκοπό της ζωής του την αρετή. Τα εξωτερικά αγαθά, όπως η υγεία και ο πλούτος, ελάχιστη σημασία έχουν και είναι μάλλον άξια περιφρόνησης. Αναφέρεται μάλιστα και κάποιο περιστατικό από τη ζωή του Ζήνωνα: Όταν το καράβι με το οποίο ταξίδευε ναυάγησε και έχασε όλη την περιουσία του, ο Κύπριος φιλόσοφος είπε την περίφημη ρήση: «Τώρα που ναυάγησα, έχω καλό ταξίδι». Την επιζήμια επίδραση του πλούτου και το άδικο της ατομικής ιδιοκτησίας στιγμάτιζε επίσης, όταν έλεγε πως «η πολυτέλεια κάνει φτωχό τον πλούσιο και διπλασιάζει τη δυστυχία των φτωχών» και πως «οι καρποί ανήκουν σε όλους, η γη σε κανέναν».

Ακόμη πιο κοντά στα ιδεώδη του αναρχισμού μας φέρνει η «Πολιτεία» του Ζήνωνα, έργο από το οποίο ελάχιστα αποσπάσματα έχουν σωθεί. Στον κόσμο που φαντάζεται ο Ζήνων δεν υπάρχουν δικαστήρια, όργανα τάξης, στρατός, ναοί, χρήματα, ούτε καν σχολεία και γάμοι. Οι άνθρωποι ζουν όλοι μαζί, σαν αγέλη, σε μία οικουμενική κοινότητα που λειτουργεί με τα ίδια ήθη και τους ίδιους φυσικούς νόμους. Σε αυτήν την «ακρατική» κοινωνία, που διέπεται από πλήρη ελευθερία και ισότητα, δεν υπάρχει περιουσία ούτε οικογένεια. Το πώς οι άνθρωποι μπορούν να ζήσουν με αυτές τις συνθήκες ειρηνικά εξηγείται απλά και αυτονόητα: εκτός από το ένστικτο της αυτοσυντήρησης, κάθε άνθρωπος έχει μέσα του και το κοινωνικό ένστικτο, που τον οδηγεί στη σύνδεση και στη συνεργασία με τους συνανθρώπους του με σκοπό το κοινό καλό. Αν, λοιπόν, οι άνθρωποι ακολουθούν τα έμφυτα ένστικτά τους αλλά και τη λογική, η οποία μπορεί να καθορίσει την ηθικότητα, θα ζουν αρμονικά, και ο πειθαναγκαστικός ρόλος των νόμων και των θεσμών θα είναι πια άχρηστος.

Ο Κροπότκιν, ένας από τους σημαντικότερους θεωρητικούς του αναρχισμού, απέδωσε στον Ζήνωνα τον τίτλο του «καλύτερου εκφραστή της αναρχικής φιλοσοφίας στην αρχαία Ελλάδα». Οι ιδέες του επιβίωσαν και στους πνευματικούς απογόνους του για αιώνες. Οι Στωικοί, που συνέχισαν την παράδοση της Σχολής που ίδρυσε ο Ζήνων, εμμένουν στη βασική αρχή ότι ο άνθρωπος πρέπει να ζει έλλογα και σύμφωνα με τη φύση, ενώ καταδικάζουν κάθε αυθαιρεσία του ατόμου. Θεωρούν την αρετή το ύψιστο αγαθό και τη σοφία απαραίτητο όρο για το λειτούργημα του πολιτικού, του ρήτορα, του παιδαγωγού. Εξακολουθούν βέβαια να πιστεύουν ότι όλα τα κράτη είναι κακά, επειδή ο πολιτικός, λόγω της ίδιας της φύσης του κράτους, κάποιες φορές θα πρέπει να δυσαρεστήσει ή τους θεούς ή τον λαό.

Επίκτητος

Στα μεταχριστιανικά χρόνια ο Επίκτητος, απελεύθερος δούλος, χάρισε στον Στωικισμό την τελευταία του αναλαμπή. Μαζί του και ο Ρωμαίος αυτοκράτορας Μάρκος Αυρήλιος Αντωνίνος, που όμως πρόδωσε τις αρχές του με τον καθόλου στωικό διωγμό που εξαπέλυσε κατά των χριστιανών (2ος αι.). Ο Επίκτητος ταύτισε τη φυσική ζωή με την αρετή, διακηρύσσοντας ότι «το κατα φύσιν ζην, τουτ’ oστι κατ αρετήν ζην». Πραγματικά ελεύθερος άνθρωπος είναι εκείνος ο οποίος πράττει πάντα κατά τη δική του θέληση και τον οποίο κανείς δεν μπορεί να εμποδίσει. Η ικανοποίηση των επιθυμιών μας δεν πρέπει ούτε να εναποτίθεται στα χέρια κανενός ούτε να μας υποτάσσει σε πράγματα και ανθρώπους.

Διογένης και Κυνικοί

Αν στους Στωικούς συναντούμε την αναρχική θεωρία, στους Κυνικούς θα βρούμε την αναρχική πράξη με την πανηγυρική και προληπτική διάλυση κάθε αξίας και θεσμού της οργανωμένης κοινωνίας. Ο περίφημος Διογένης ο Σινωπεύς (412-323 π.Χ.), ο σημαντικότερος εκπρόσωπος του κινήματος των Κυνικών, δεν συγκρότησε ένα θεωρητικό σύστημα αξιών, αλλά με τις πράξεις του γελοιοποίησε, εξευτέλισε κυριολεκτικά τις κυρίαρχες κοινωνικές συμβάσεις, σε σημείο που δύσκολα θα έφτανε και ο πιο ριζοσπαστικός αναρχικός της εποχής μας. Το έδαφος είχε ήδη προλειάνει ο Αντισθένης, ιδρυτής των Κυνικών, ο οποίος κήρυττε δημοσίως ότι δεν θα έπρεπε να υπάρχει κυβέρνηση, ατομική ιδιοκτησία, επίσημη θρησκεία, γάμος.

Για τον Διογένη μόνο η ικανοποίηση των φυσικών αναγκών οδηγεί στην ευτυχία και καμία σωματική ανάγκη δεν μπορεί να θεωρηθεί ανήθικη, αφού η φύση τις δημιουργεί όλες. Ωστόσο, οι φυσικές ανάγκες μπορούν να δαμαστούν με την άσκηση, δηλαδή με το να ασκεί κάποιος το σώμα του, ώστε να περιορίζονται οι ανάγκες του στο ελάχιστο δυνατό. Αυτό θα βοηθήσει τον άνθρωπο να αποκτήσει αυτάρκεια: όσο πιο λίγες και απλές είναι οι ανάγκες του, τόσο πιο εύκολα θα μπορεί να τις ικανοποιεί.

Η παράδοση στις σωματικές απολαύσεις συνιστά αδυναμία αλλά και αδικία. Στον ευτραφή ρήτορα Αναξιμένη έλεγε σαρκαστικά ο Διογένης: «Αναξιμένη, δώσε λίγη κοιλιά και στους φτωχούς». Είναι γνωστό πως ο Διογένης ζούσε σε ένα πιθάρι και ανάμεσα στα λιγοστά πράγματά του είχε και ένα ποτήρι. Κάποτε, όμως, που πήγε σε μια πηγή για να ξεδιψάσει, είδε ένα παιδί να πίνει νερό με τα χέρια του. Κατάλαβε τότε πως το ποτήρι ήταν κάτι περιττό, μια ψεύτικη ανάγκη, και το πέταξε μακριά.

Ο Διογένης και οι μεταγενέστεροί του Κυνικοί απορρίπτουν ό,τι σηματοδοτεί τον ανθρώπινο πολιτισμό. Ο Νόμος δεν έχει καμία απολύτως αξία απέναντι στη φύση, διότι οι νόμοι είναι ανθρώπινα έργα και διαφέρουν από χώρα σε χώρα, επομένως δεν έχουν αντικειμενικό κύρος και είναι ανάξιοι σεβασμού. Για τον λόγο αυτό, ακριβώς, κανένα δικαστήριο δεν είναι αρμόδιο να κρίνει τις πράξεις κάποιου, ούτε και οποιαδήποτε εξουσία έχει το δικαίωμα να καθορίζει τη ζωή των ανθρώπων. Θυμόμαστε εδώ την παρρησία με την οποία απάντησε σαν ίσος προς ίσο ο Διογένης στον Μέγα Αλέξανδρο, όταν τον ρώτησε τι επιθυμεί να κάνει γι’ αυτόν: «Να πας πιο πέρα, γιατί μου κρύβεις τον ήλιο».

Το χρήμα είναι κι αυτό άχρηστο και επιζήμιο και απερίφραστα ο Διογένης πρόσταζε: «Καταστρέψτε το νόμισμα». Κι έχει σημασία να θυμηθούμε εδώ πως οι λέξεις «νόμισμα» και «νόμος» έχουν στην ελληνική την ίδια ρίζα. Και τον πόλεμο τον καυτηρίασε ο Διογένης με τον δικό του, ιδιότυπο τρόπο: Οι Κορίνθιοι προετοιμάζονταν πυρετωδώς για να πολεμήσουν τον Φίλιππο της Μακεδονίας και για να μη φανεί ότι ο Διογένης μένει άπρακτος, πήρε κι αυτός το πιθάρι του και άρχισε να το τσουλάει πάνω κάτω! Η ισχύουσα ηθική δεν θα ξέφευγε βεβαίως από το στόχαστρο του καυστικού φιλόσοφου και ήταν τέτοια η περιφρόνηση για τους κοινωνικούς κανόνες και η αναισχυντία του που δεν δίσταζε να συνευρίσκεται με κοινές γυναίκες στη μέση του δρόμου.

Ο Διογένης άφησε πίσω του μαθητές που ακολούθησαν τον ίδιο τρόπο ζωής και καυτηρίασαν έμπρακτα την αφύσικη και τεχνητή ζωή του πολιτισμού. Από τους πιο γνωστούς συνεχιστές του είναι ο Κράτης o Θηβαίος, που έζησε ως επαίτης, έχοντας μάλιστα στο πλευρό του την Ιππαρχία, κοπέλα από αρχοντική οικογένεια και αδελφή τού επίσης Κυνικού Μητροκλή.

Ο Κυνισμός μας εκπλήσσει όχι μόνο με τις ανατρεπτικές αρχές του, αλλά και με τη μακροβιότητά του. Το 362 μ.Χ. ο αυτοκράτορας του Βυζαντίου Ιουλιανός γράφει σε κάποιον σύγχρονό του Κυνικό, τον Ηράκλειο, αναφερόμενος στον επίσης Κυνικό Οινόμαο, που έζησε τα ρωμαϊκά χρόνια: «Αυτός λοιπόν είναι ο στόχος του, να υπονομεύσει κάθε σεβασμό προς τους θεούς, να γελοιοποιήσει όλη την ανθρώπινη σοφία, να ποδοπατήσει όλους τους νόμους για την τιμή και τη δικαιοσύνη και επιπλέον, να ποδοπατήσει εκείνους τους νόμους οι οποίοι χαράχτηκαν από τους θεούς στις ψυχές μας... Οι ληστές βρίσκουν καταφύγιο σε έρημες περιοχές, ενώ αντίθετα οι Κυνικοί πηγαινοέρχονται ανάμεσά μας, υπονομεύοντας τους κοινωνικούς θεσμούς».

Η αθηναϊκή δημοκρατία

Οι Κυνικοί λοιπόν, που ζούσαν σαν τα σκυλιά (κύων=σκύλος) και «γάβγιζαν» για την πλάνη των συνανθρώπων τους και τις ανόητες κοινωνικές συμβάσεις, υπήρξαν ξεκάθαρα, όπως και οι Στωικοί, οι «αναρχικοί» της αρχαιότητας. Ούτε όμως οι Κυνικοί ούτε οι Στωικοί κατάφεραν ν’ αλλάξουν την κοινωνία και να τη θεμελιώσουν πάνω σε αναρχικά ιδεώδη. Αυτό ωστόσο το είχε ήδη πετύχει πριν από αυτούς ο αθηναϊκός δήμος. Κι αν αυτό ακούγεται απίστευτο, αρκεί να αναλογιστούμε πώς λειτουργούσε η αθηναϊκή πολιτεία. Ποιοι έπαιρναν τις αποφάσεις; Ποιοι ψήφιζαν νόμους; Ποιοι δίκαζαν; Σε κάθε απάντηση θα βρούμε τους Αθηναίους πολίτες, τον ίδιο τον λαό.

Με τις μεταρρυθμίσεις του Σόλωνα, του Κλεισθένη (6ος αι. π.Χ.), του Εφιάλτη και του Περικλή (5ος αι. π.Χ.), η εξουσία πέρασε σταδιακά εξ ολοκλήρου στα χέρια του αθηναϊκού δήμου και μόνο το δικαστήριο του Αρείου Πάγου παρέμεινε στους ευγενείς, διατηρώντας ωστόσο περιορισμένες αρμοδιότητες. Από τον Σόλωνα ήδη θεσπίστηκε η Ηλιαία, λαϊκό δικαστήριο που το αποτελούσαν 6.000 πολίτες, εκλεγμένοι με κλήρο, και που απέκτησε μεγάλη δύναμη τα επόμενα χρόνια.

Με κλήρο πάλι ορίζονταν τα μέλη της Βουλής, η οποία επόπτευε και συντόνιζε οτιδήποτε αφορούσε τον δημόσιο βίο: θέματα εξωτερικής και εσωτερικής πολιτικής, θρησκευτικές εκδηλώσεις, διαχείριση των δημόσιων οικονομικών, πολεμική προπαρασκευή. Τέλος, επεξεργαζόταν τα θέματα που θα υποβάλλονταν για συζήτηση στην εκκλησία του δήμου. Για το αθηναϊκό πολίτευμα είχε τόσο μεγάλη σημασία το να μπορούν να συμμετέχουν στη Βουλή ακόμη και οι πιο απλοί πολίτες, ώστε είχε οριστεί και χρηματική αποζημίωση για τους βουλευτές κατά τη διάρκεια της θητείας τους.

Η καρδιά βέβαια της αθηναϊκής δημοκρατίας ήταν η εκκλησία του δήμου, στην οποία συμμετείχαν όλοι οι Αθηναίοι πολίτες άνω των 20 ετών. Συνεδρίαζε τακτικά και εκτάκτως περίπου 40 φορές τον χρόνο και οι δικαιοδοσίες της ήταν περισσότερες και από αυτές μιας σύγχρονης δημοκρατικής κυβέρνησης: ψήφιζε νόμους, εξέλεγε κάποιους άρχοντες, επέβαλλε ποινές ακόμη και θανατικές, εξόριζε ή δήμευε την περιουσία επικίνδυνων πολιτών, ακύρωνε αποφάσεις δικαστηρίων, έλεγχε τα όργανα της διοίκησης, αποφάσιζε την κήρυξη πολέμου ή τη σύναψη ειρήνης, οργάνωνε τις πολεμικές επιχειρήσεις, καθόριζε την οικονομική πολιτική του κράτους. Η απεριόριστη δύναμη των πολιτών φαίνεται και από τη διαδικασία του οστρακισμού, με τον οποίο οι Αθηναίοι ύστερα από ψηφοφορία εξόριζαν για 10 χρόνια όποιον θεωρούσαν απειλή για τη δημοκρατία τους.

Ο τελευταίος μοχλός του αθηναϊκού πολιτεύματος ήταν οι δέκα στρατηγοί. Εκλέγονταν από την εκκλησία του δήμου και είχαν μονοετή θητεία, στο τέλος της οποίας λογοδοτούσαν ενώπιον του λαού. Αν και είχαν τέτοιο δυναμισμό και κύρος, ώστε να μπορούν να πείθουν τα πλήθη, ήταν απλώς εκτελεστικά όργανα της λαϊκής βούλησης, την οποία έπρεπε να ικανοποιούν, καθώς ο έλεγχος από τους πολίτες και τη Βουλή ήταν διαρκής και ασφυκτικός.


Αν και το αθηναϊκό πολίτευμα ονομαζόταν δημοκρατία, καταλαβαίνουμε από τα παραπάνω ότι λειτουργούσε πολύ διαφορετικά από τη δημοκρατία των σύγχρονων κρατών. Βεβαίως, στην Αθήνα υπήρχαν εξουσίες, νόμοι και ιδιοκτησία, υπήρχαν δηλαδή όλοι εκείνοι οι θεσμοί που έχουν συγκεντρώσει τα πυρά των αναρχικών. Από την άλλη πλευρά, όμως, η αθηναϊκή δημοκρατία βασίστηκε στην ολοκληρωτική και παντοειδή συμμετοχή του λαού στη δημόσια ζωή ―το κύριο αίτημα των αναρχικών έφτασε κοντά στην πραγμάτωση του αναρχισμού περισσότερο από κάθε άλλο πολίτευμα στην ιστορία της ανθρωπότητας.

Η «Αντιγόνη» του Σοφοκλή

Αυτή η πολιτεία ήταν που ενέπνευσε την πνευματική της αφρόκρεμα να υμνήσει την αναρχική φύση του ανθρώπου που εκδηλώνεται πανίσχυρη, όταν το απαιτήσουν οι περιστάσεις. Ο Σοφοκλής δημιούργησε μια Αντιγόνη που δεν φοβάται να συντρίψει την έπαρση του βασιλιά Κρέοντα, ο οποίος θέλησε να καταπατήσει το φυσικό δίκαιο με μία ανόσια διαταγή (να μείνει άταφος ο Πολυνείκης, αδελφός της Αντιγόνης). Η Αντιγόνη επιλέγει χωρίς δεύτερη σκέψη να υποταγεί στους άγραφους νόμους και να θάψει τον αδελφό της, θυσιάζοντας τη ζωή της. Κι όταν έκπληκτος ο Κρέων τη ρωτά πώς είχε το θράσος να παραβεί τη διαταγή του, εκείνη, πάντα αγέρωχη μα και ανθρώπινη, του απαντά:
Δεν ήταν ο Δίας που με διέταξε ούτε η Δίκη που κατοικεί μαζί με τους θεούς του κάτω κόσμου όρισε τέτοιους νόμους στους ανθρώπους. Ούτε και πίστευα πως οι δικές σου διαταγές έχουν τόση δύναμη ώστε εσύ, αν και θνητός,να μπορείς να περιφρονείς τους άγραφους κι ακλόνητους νόμους των θεών.Γιατί αυτοί δεν υπάρχουν μόνο σήμερα και χθες, αλλά από πάντα κι ούτε κανείς γνωρίζει πότε φάνηκαν. Εγώ λοιπόν, δεν είχα σκοπό από φόβο μπροστά στην έπαρση ενός ανθρώπου, να τους παραβώ και να τιμωρηθώ ενώπιον των θεών.

Η Αντιγόνη οδηγείται στον θάνατο με ηρωικό μεγαλείο, ενώ ο Κρέων, ολοκληρωτικά συντετριμμένος, απομένει μια άθλια σκιά του εαυτού του, κραυγάζοντας σιωπηλά ότι η σύγκρουση με το άγραφο δίκαιο είναι μονόδρομος που οδηγεί στην καταστροφή.

Αριστοφάνης

Αναρχική διαμαρτυρία βρίσκουμε και στα τρία αντιπολεμικά έργα του Αριστοφάνη.
Στους «Αχαρνής» ο καυστικός κωμωδιογράφος απευθύνει έκκληση στους συμπολίτες του για μαζική πολιτική ανυπακοή ως πίεση για τον τερματισμό του Πελοποννησιακού Πολέμου. Στην «Ειρήνη» οι άνθρωποι του λαού απελευθερώνουν την έγκλειστη σε σπηλιά ειρήνη και βάζουν τέλος στον πολυετεή πόλεμο. Στη «Λυσιστράτη», τέλος, οι γυναίκες όλης της Ελλάδας κηρύσσουν σεξουαλική απεργία ως αντίποινα για τον πόλεμο και αναγκάζουν τους άνδρες σε ειρήνη. Οι πολεμοκάπηλοι και οι πολιτικοί, που «για να βρίσκουν τον τρόπο να κλέβουν / ξεσηκώνουν γι’ αυτό αναμπουμπούλες», μπαίνουν στην άκρη και ο ίδιος ο λαός με επαναστατικό οίστρο παίρνει τη ζωή στα χέρια του και ορίζει τη μοίρα του.

Σωκράτης και Πλάτωνας

Τέλος, Αθηναίοι φιλόσοφοι άφησαν στη σκέψη τους και μια χαραμάδα για τον αναρχισμό, παρότι ο στοχασμός και ο τρόπος ζωής τους απείχαν πολύ από ανάλογα ιδεώδη. Ο Σωκράτης δεν πρόδωσε την ατομική του συνείδηση ούτε όταν άκουσε από το στόμα των δικαστών του την καταδικαστική απόφαση σε βάρος του. Δεν προσπάθησε με την απολογία του να ευχαριστήσει το ακροατήριό του ούτε και ζήτησε άφεση αμαρτιών, αντίθετα στους δικαστές που τον καταδίκασαν σε θάνατο απάντησε με νηφάλια αξιοπρέπεια: «Δεν θεώρησα πως για τον κίνδυνο του θανάτου έπρεπε να κάνω οτιδήποτε ανελεύθερο, ούτε τώρα μετανιώνω για την απολογία μου, αλλά προτιμώ πολύ περισσότερο να πεθάνω με τέτοια απολογία, παρά να ζήσω με άλλο τρόπο». Και ο Πλάτων, αν και στην ιδεατή Πολιτεία του δέχεται τη διάκριση των πολιτών και την εξουσία, απαγορεύει εντούτοις την προσωπική περιουσία και παραγκωνίζει τους νόμους.

Στη θέση των τελευταίων δεν βάζει φυσικά την αναρχία ούτε καν τη δημοκρατία που επίσης αντιπαθούσε, αλλά τους άρχοντες. Και όμως, το επιχείρημα που χρησιμοποιεί στον «Πολιτικό» του θα μπορούσαμε κάλλιστα να το ακούσουμε από το στόμα ενός αναρχικού: «Δεν θα μπορούσε ποτέ ο νόμος να συμπεριλάβει το καλύτερο και ταυτόχρονα το δικαιότερο για όλους με ακρίβεια, έτσι ώστε να εκδίδει τις πιο ωφέλιμες διαταγές... (δεν μπορεί) να βγάζει για ένα ζήτημα κάποιον απλό κανόνα που να ισχύει για όλες τις περιπτώσεις και για πάντα». Ψήγματα αναρχικής σκέψης συναντούμε και σε άλλους Έλληνες φιλοσόφους, όπως στον Αρίστιππο τον Κυρηναίο και στον Επίκουρο. Κοινός παρονομαστής παραμένει η υπεροχή της φυσικής εξουσίας του ατόμου έναντι της κρατικής, με έμφαση όμως εδώ στη σημασία της ηδονής.

Με όλες πάντως τις διαφορές και τα γενικότερα φιλοσοφικά πλαίσια που περιβάλλουν τα αναρχικά κηρύγματα της αρχαιότητας, γεγονός είναι ότι ο αναρχισμός βρήκε την αρχή και δόμησε τις αρχές του χάρη στο όχι πάντα αναρχικό, αλλά οπωσδήποτε άναρχο πνεύμα των Ελλήνων.

Της ΜΑΡΙΑΣ ΜΟΥΖΑΚΗ

Χορηγία ΜΠΑΤΣΟΚ στον ελληνικό λαό

Για όσους πλήττονται από τα σοσιαληστρικά μέτρα, ο πράσινος ήλιος σας στέλνει για ένα γαμησάκι, μήπως και αλλάξει η ρότα στο καβλί που τρώτε!

Έτσι απλά! Η εταιρεία επιχορηγήθηκε από τις επενδύσεις του ΜΠΑΤΣΟΚ ενώ με το νέο καβλί της περικοπής των αποζημιώσεων (των απολύσεων), θα δράσει και εκτονωτικά για την κοινωνία.

Ιδου ο ρόλος του κοινωνικού, πράσινου, δημοκρατικού κινήματος.

«Κοιμήθηκε» ΠΑΛΙ η δικαιοσύνη στην περίπτωση της πυτζάμας...

Τα θυμάστε τα σκηνικά στη Θεσσαλονίκη στις 06/12/2009; Αν όχι, θα βοηθήσουμε ώστε να σας φρεσκάρουμε τη μνήμη.
Στις 6 Δεκεμβρίου 2009, το μεσημέρι, στη Θεσσαλονίκη, ενώ η πορεία προς την μνήμη του Αλέξη Γρηγορόπουλου βρισκόταν σε εξέλιξη, ο φοιτητής Γιώργος Δημητρίου βγήκε με τις πυτζάμες του στην πλατεία Αριστοτέλους, δε συμμετείχε καθόλου στην πορεία και παρόλα αυτά βρέθηκε χτυπημένος, προσαχθέν, αφού τον συνέλαβαν ΤΑ ΕΝΔΟΞΑ ΚΑΘΑΡΜΑΤΑ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΑΣΤΥΝΟΜΙΑΣ. Του φορτώσαν μια τσάντα με μολώτοφ που προφανώς δεν ανήκε στον ίδιο.
Έτσι ο φοιτητής Γιώργος Δημητρίου βρέθηκε κατηγορούμενος για δύο κακουργήματα και σήμερα θα ήταν ήδη προφυλακισμένος, αντιμετωπίζοντας ποινή κάθειρξης μέχρι 15 χρόνια, εαν δεν υπήρχε αυτό το βίντεο όπου φαίνεται ξεκάθαρα πως ένας απο τους αστυνομικούς αφήνει δίπλα στο φοιτητη την τσάντα που ποτέ δεν ήταν δική του…

Ολόκληρη η κατάθεση των μπάτσων-προστατων του πολίτη εδώ

Παρακάτω ακολουθεί η ανακοίνωση των ποινών των μπάτσων προστασίας του πολίτη σχετικά με τη σκευωρία.

Ποινή αργίας τριών μηνών σε έναν ανθυπαστυνόμο και δύο μηνών σε 4 αστυνομικούς επέβαλε το Πρωτοβάθμιο Συμβούλιο της ΕΛ.ΑΣ., που συνεδρίασε στο Αστυνομικό Μέγαρο Θεσσαλονίκης για τη σκευωρία που στήθηκε τον περασμένο Δεκέμβρη εις βάρος 23χρονου φοιτητή, γνωστού ως φοιτητή με την «πιτζάμα».
Το Δεκέμβρη του 2009 κατά τη διάρκεια εκδηλώσεων με τη συμπλήρωση ενός χρόνου από τη δολοφονία του Αλ. Γρηγορόπουλου, οι 5 αστυνομικοί επιχείρησαν να ενοχοποιήσουν το φοιτητή, «φορτώνοντάς» τον σακίδιο με μολότοφ.
Στη δικογραφία συμπεριλαμβάνονται ερασιτεχνικά βίντεο και φωτογραφίες που τράβηξαν διαδηλωτές, τα οποία αποδείκνυαν τη μη εμπλοκή του φοιτητή. Για το γεγονός αυτό αναγκάστηκε να ζητήσει «συγγνώμη» η ΕΛ.ΑΣ. με επίσημη ανακοίνωσή της.
Πρόστιμο 300 ευρώ επέβαλε το Πειθαρχικό Συμβούλιο και σε έναν έκτο αστυνομικό, ο οποίος έριξε στο έδαφος συσκευή κινητού τηλεφώνου, με την οποία κατέγραφε το συμβάν μια αυτόπτης μάρτυρας.
Οι καταδικασθέντες, που έχουν τη δυνατότητα να προσφύγουν στο Δευτεροβάθμιο Συμβούλιο της ΕΛ.ΑΣ., απέφυγαν την απόταξη, αφού τιμωρήθηκαν για λάθος και όχι για συνειδητή ενέργεια.

Για άλλη μια φορά το μαχαίρι στο κόκκαλο! Θυμάστε τις διαβεβαιώσεις Χρυσαυγίδη;

Συμπέρασμα: Μην αφήνετε τα παιδιά σας να κατεβάζουν τα σκουπίδια! Ο Χρυσαυγίδης και η ΜΠΑΤΣΟΚΙΚΗ δημοκρατία, ενδεχομένως, να τον συλλάβουν για βομβιστικές επιθέσεις...

Αντιθέτως, γραφτείτε στο ΠΑΣΟΚ μήπως και μπλέξετε σε καμιά κομπινούλα. Δεν υπάρχει περίπτωση να διωχθείς για οτιδήποτε, ανεξαρτήτως στοιχείων.

Υπευθυνος Επικοινωνίας: Σημίτης Κωνσταντίνος
Άξιος Αντικαταστάτης: George Μίζας Παπανδρέου

Γι' αυτούς που δεν τρώνε τη φόλα

Του ΝΑΣΙΜ ΑΛΑΤΡΑΣ
Ελευθεροτυπία.

Τις τελευταίες μέρες γράφτηκαν και ειπώθηκαν πολλά για τη πρωτοβουλία «Ενα Καράβι για τη Γάζα» και τους στόχους της για άρση του αποκλεισμού της Γάζας.
Γράφτηκαν από ορισμένους υπονοούμενα σε σχέση με τον ρόλο των διεθνών ακτιβιστών και τον ρόλο της Τουρκίας και των «ενδοϊμπεριαλιστικών ανταγωνισμών». Οι ακτιβιστές που αγωνίζονται για σπάσιμο του αποκλεισμού της Γάζας έβλεπαν, άκουγαν και διάβαζαν όλα όσα δήλωναν και διέπρατταν τα κράτη που κατείχαν στα χέρια τους το δικαίωμα απόπλου του Στολίσκου της Λευτεριάς. Προχωρούσαν σε τεντωμένο σκοινί. Δεν πτοήθηκαν όταν ο ισλαμιστής Ερντογάν, τρεις μέρες πριν σαλπάρουν τα πλοία, κατέβασε τους βουλευτές του από το τουρκικό πλοίο «Mavi Marmara». Ούτε υποχώρησαν όταν ο Κύπριος κομμουνιστής Χριστόφιας εμπόδισε ευρωβουλευτές και βουλευτές να επιβιβαστούν στον στολίσκο από ελληνοκυπριακό λιμάνι και τους ωθούσε εμμέσως προς την κατεχόμενη Κύπρο. Ούτε τρόμαξαν, όταν ο σοσιαλδημοκράτης Παπανδρέου άλλαζε τις ημερομηνίες των κοινών ελληνοϊσραηλινών αεροπορικών ασκήσεων, κάθε φορά που άλλαζαν οι ακτιβιστές τις ημερομηνίες απόπλου. Αυτοί οι ακτιβιστές δεν υπέκυψαν σε διεθνείς πιέσεις να αλλάξουν ρότα... να επιλέξουν ανάμεσα στο να πάνε στο ισραηλινό λιμάνι Ασντότ ή στο αιγυπτιακό Αλ-Αρίς. Γιατί στόχο έχουν να ανοίξει το λιμάνι της Γάζας στον κόσμο και όχι να υποκατασταθεί με άλλο. Αυτοί οι ακτιβιστές δεν δέχτηκαν να χρησιμοποιήσουν τα τουρκικά πλοία το κατεχόμενο λιμάνι της Αμμοχώστου. Οι ακτιβιστές της αποκλεισμένης Γάζας δεν φάγανε τη φόλα. Ο Χριστόφιας και οι «αρχές» του τη φάγανε.

Η πρωτοβουλία των ακτιβιστών για σπάσιμο του αποκλεισμού της Γάζας ανήκει σε όλους αυτούς που την οργάνωσαν και αποφάσισαν για κάθε της λεπτομέρεια. Υπήρχαν προσπάθειες ορισμένων να την καπελώσουν και άλλων να την υποτάξουν σε κρατικά ή περιφερειακά ή κομματικά συμφέροντα. Ολες απέτυχαν. Γιατί η πολυμορφία και εύθραυστη σύνθεση της πρωτοβουλίας απέτρεψε την κυριαρχία του ενός. Η πρωτοβουλία έχει στόχο μόνο και μόνο το σπάσιμο του αποκλεισμού της Γάζας και όχι την εξυπηρέτηση κανενός κράτους, κόμματος ή ομάδας. Ανήκει στον κάθε Νικόλαο, Γιώργο, Βαγγέλη, Τάνια, Πέτρο, Μιχάλη, Σταύρο, Αννα, Κατερίνα, Δήμητρα, Μάρω, Κώστα, Αγγελο, Μάνια, Μάρκο, Δημήτρη, Φώτη, Αφροδίτη, Γιάννη, Μανώλη, Σπύρο, Νεκτάριο και Ζαχάρη, Ναΐμ, Χουσεΐν, Μοχάμεντ, Ελένη, Ρούλα, Χάλεντ, Λένα, Αντζελα, Πολυάνθη, Ibrahim, Ali, Cevdet, Χρύστα, Fahri, Cengiz, Ζήση, Furkan, Ισματ, Μάργκαρετ, Μαίρη, Πένη, Σανάα, Χρήστο, Λουκά, Αντριάνα, Ιωάννα, Φάισαλ, Θοδωρή, Αλεν, Αρη και Φέιλερ. Αυτοί βρήκαν τα καράβια. Αυτοί εξόρμησαν για να τα αγοράσουν. Αυτοί γούρλωναν τα μάτια όταν αντίκρισαν στην «Ελεύθερη Μεσόγειο» στο λιμάνι του Κερατσινίου, τη σκουριά που είχε απλωθεί παντού. Αυτοί το καθάρισαν από άκρη σε άκρη, το έβαψαν και τακτοποίησαν τα έγγραφά του. Λιμενεργάτες, ακτιβιστές και μετανάστες το φόρτωναν ολονυχτίς. Αυτοί άνοιξαν τα πανιά του στη Μεσόγειο. Αυτοί είδαν τους Ισραηλινούς να εισβάλλουν στα καράβια. Αυτοί αντιστάθηκαν. Αυτοί είδαν μερικούς από τους συντρόφους τους να σκοτώνονται και να τραυματίζονται. Αυτοί παρανόμως συνελήφθησαν, κακοποιήθηκαν, φυλακίστηκαν και στο τέλος απελάθηκαν παρανόμως.

Οι φίλοι τους έξω, αυτοί που δεν ήταν στα καράβια, ξενύχτησαν παρακολουθώντας όλη την πορεία των έξι καραβιών να πλησιάζουν τη Γάζα. Αυτοί, όταν άρχισαν οι Ισραηλινοί να πυροβολούν και να σκοτώνουν τους συντρόφους τους στα διεθνή ύδατα, σήκωσαν τα τηλέφωνα, έστελναν τα νέα τους σε ιστοσελίδες, έγραψαν σχόλια και παρεμβάσεις. Εστειλαν σε πολλούς γνωστούς και αγνώστους e-mail και χτύπησαν πόρτες υπηρεσιών, συνδικάτων και κομμάτων. Αυτοί ξεσήκωσαν τα καθεστωτικά ΜΜΕ. Αυτοί άφησαν πίσω τους να τρέχουν με χίλια τα ισραηλινά και αραβικά ΜΜΕ, με εξαίρεση το «Αλ-Τζαζίρα», που από την πρώτη στιγμή κατάλαβε ότι αυτό είναι γεγονός και θα γίνει διεθνής είδηση και θα προκαλέσει ανατροπές στον γεωγραφικό χάρτη της περιοχής. Γιατί είδε ότι πίσω από τη δράση αυτή των ακτιβιστών βρίσκονται δεκάδες χιλιάδες άτομα σε όλο τον κόσμο, που έρχονται από διαφορετικές κοινωνικές και ιδεολογικές και πολιτισμικές τάσεις. Σήμερα όλα τα ΜΜΕ σε όλο τον κόσμο τρέχουν πίσω από το «Αλ-Τζαζίρα».

Αυτοί έφεραν το Ισραήλ σε απομόνωση. Αυτοί ξεσήκωσαν τον κόσμο και κατέβηκε στους δρόμους. Το αίμα είναι δικό τους και η πληγή επίσης είναι δική τους. Το κατόρθωμα είναι δικό τους και κανενός άλλου.

Πάψτε, λοιπόν, να τους μετράτε με τη δική σας μεζούρα και να τους χώνετε στα δικά σας συρτάρια. Σταματήστε να μιλάτε γι' αυτούς χωρίς αυτούς. Πάψτε να τους ταυτίζετε με αυτούς που μισείτε. Αυτοί έγραψαν το έπος της αλληλεγγύης μεταξύ των λαών, όχι εσείς.

Η ΔΕΗ και ο «συνεπής» Γιωργάκης

Με αφορμή τη νέα μέσα σε 1 μήνα αύξηση στα τιμολόγια της ΔΕΗ και τις εξαγγελίες Γιωργάκη για πάγωμα των τιμολογίων, μας ήρθε η ιδέα για κάτι που έχει πολλή πλάκα.

Πάμε να κάνουμε μια σύντομη αναδρομή των δηλώσεων αλλά και απόψεων που εξέφραζε ο Γιωργάκης Παπανδρέου σχετικά με τη ΔΕΗ, τις αυξήσεις των τιμολογίων, την ιδιωτικοποίησή της, το ασφαλιστικό κλπ. Ελπίζουμε να έχετε αντοχή στο ψέμα.

05 Ιουλίου 2007

Ο κ. Παπανδρέου τόνισε ότι το σύστημα στη ΔΕΗ χρειάζεται «επανεπενδύσεις» και συμπλήρωσε ότι «δεν υπάρχει αντίρρηση για συνεργασία με τον ιδιωτικό τομέα, αν γίνεται με τρόπο που βοηθάει το δημόσιο συμφέρον» (εδώ είναι υπέρ της ιδιωτικοποίησης).
Αναφερόμενος στο πρόγραμμα του ΠΑΣΟΚ, επισήμανε ότι «δεν θα συμβάλλουμε απλώς στη διατήρηση της ενεργειακής μας αυτονομίας, αλλά επιθυμούμε να μπούμε και σε μια νέα εποχή ενεργειακών δράσεων, που συνδυάζονται με το περιβάλλον και νέες εναλλακτικές μορφές ενέργειας όπου μπορεί να πρωταγωνιστήσει η ΔΕΗ, έτσι ώστε να διαμορφώσει η Ελλάδα μια πράσινη οικονομία» (να τη και η πράσινη οικονομία, αλήθεια που είναι ακόμη αυτές οι ΑΠΕ; Για την αξιοκρατία δεν είπε τίποτε ακόμη και ανησυχούμε).

13 Δεκεμβρίου 2007

Επίθεση στην κυβέρνηση για την πολιτική που ακολουθεί στο θέμα της ΔΕΗ εξαπέλυσε ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ, ο οποίος επισκέφθηκε τα γραφεία της Επιχείρησης. «Η ΝΔ κατάφερε να κάνει τη ΔΕΗ από κερδοφόρα, ελλειμματική επιχείρηση και σήμερα καλείται ο πολίτης να πληρώσει απαράδεκτες αυξήσεις» τόνισε (Όπα, τι λες βρε Γιωργάκη...τώρα που μας έχεις σκίσει την κωλοτρυπίδα, ποιος φταίει; Η ΝΔ;)

Ο Γιώργος Παπανδρέου κατήγγειλε την κυβέρνηση ότι με την πολιτική της βοηθά συγκεκριμένα ισχυρά συμφέροντα και υπογράμμισε ότι η Εταιρία δεν είναι επιχείρηση για να την νέμονται ισχυρά συμφέροντα, αλλά εθνικό εργαλείο σχεδιασμού για την ανάπτυξη και την ενεργειακή ασφάλεια της χώρας (τώρα που έγινες κυβέρνηση γιατί δε τα καταγγέλλεις ρε Γιωργάκη;).

Ο ίδιος συμπλήρωσε ότι το ΠΑΣΟΚ συμπαρίσταται στην προσπάθεια των εργαζομένων και των προοδευτικών πολιτών (ΧΑΧΑ), ώστε η ΔΕΗ να μείνει υπό δημόσιο έλεγχο και τόνισε ότι «θα αγωνιστούμε ώστε να μην γίνει αντικείμενο επιβάρυνσης του πολίτη μέσω των αυξημένων τιμολογίων» (Πάει η ιδιωτικοποίηση, τώρα κοιτάμε το δημόσιο συμφέρον και αυτό των πολιτών...Εχετε ξαναδεί κωλοτούμπες στην αντιπολίτευση; Τόσο ανίκανος είσαι βρε Γιωργάκη;).
Ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ κατήγγειλε την κυβέρνηση για τον τρόπο που χειρίστηκε τη ειρηνική διαδήλωση της Τετάρτης, που ήταν ένα ισχυρό ράπισμα στην πολιτική της για το Ασφαλιστικό (Εδώ από που να ξεκινήσουμε; Για το ασφαλιστικό; Την αστυνομία των βασανιστών του Χρυσοχοΐδη; Τούμπες επί τουμπών)

«Απέναντι σε μία αναίμακτη, ειρηνική και συμβολική χειρονομία μερικών συνδικαλιστών να προστατεύσουν τα δικαιώματα των πολιτών και την ελευθερία έκφρασης, η κυβέρνηση αντέδρασε αυταρχικά και αντιδημοκρατικά» τόνισε (Είναι τυχαίο που εξαίρεσες την αστυνομία και τους δημοσιογράφους από το ασφαλιστικό; Πως αλλιώς θα βασανίζεις και θα χειραγωγείς;).

13 Σεπτεμβρίου 2009

Στο πρόγραμμα των ...100 ημερών ο Γιωργάκης είχε εξαγγείλει μεταξύ των υπολοίπων σοσιαλιστικών μέτρων, το πάγωμα των τιμολογίων των ΔΕΚΟ. Επίσης, το ίδιο ανακοίνωσε και στη Βουλή στις 17 Οκτωβρίου 2009...(Χαχα, δεν έχει τελειωμό το καβλί).

06 Μαΐου 2010

Η ΔΕΗ με ανακοίνωσή της γνωστοποίησε στους καταναλωτές ότι, πέραν του ΕΦΚ, οι λογαριασμοί θα επιβαρυνθούν ακόμη περισσότερο, καθώς μέσω αυτών θα εισπραχθεί και το …Δ.Ε.Τ.Ε. αλλά και η ρήτρα καυσίμων που μας κληροδότησε ο «αλήστου μνήμης» κ. Τάκης Αθανασόπουλος! (Έτσι, σοσιαλιστικά καβλιά σκορπούν τον τρόμο).

9 Ιουνίου 2010

Νέο ηλεκτροσόκ περιμένει τους καταναλωτές από τις αρχές του επόμενου έτους, καθώς η ΔΕΗ, υπό την πίεση της ...τρόικας, θα προχωρήσει σε μεγάλες αυξήσεις των τιμολογίων της, με αποτέλεσμα το οικιακό ρεύμα να αυξηθεί από 15% - 40%, το αγροτικό κατά 60% και το βιομηχανικό κατά 8%.

Με τα νέα τιμολόγια, ένα μέσο νοικοκυριό που καταναλώνει 1.550 κιλοβατώρες το τετράμηνο, θα έχει επιπλέον ετήσιο κόστος 192 ευρώ για ηλεκτρικό ρεύμα. Η επιπλέον δαπάνη θα περιοριστεί στα 72 ευρώ ετησίως για κάποιες ευπαθείς ομάδες καταναλωτών, για τους οποίους θα υπάρξει μειωμένο κοινωνικό τιμολόγιο (να τος ο σοσιαλισμός).

Η τελική γνωμοδότηση της ΡΑΕ για το ακριβές ύψος των τιμών θα παραδοθεί στην υπουργό Τίνα Μπιρμπίλη μέσα στον Ιούνιο προκειμένου να έχει το χρονικό περιθώριο να την εγκρίνει μέχρι το Σεπτέμβριο.

Θα συνεχίσουμε με τις 100 μέρες και το νομοσχέδιο για τη στήριξη των μισθωτών και συνταξιούχων.

Προτεινόμενος Ψυχίατρος: Κωλοτρυπίδης Κωνσταντίνος, έκπτωση 10% στους ψηφοφόρους και 20% στα μέλη του ΠΑΣΟΚ.

Τηλέφωνο επικοινωνίας: 210 6969699

Το νέο «σοσιαλιστικό» ασφαλιστικό

Και όλα αυτα γίνονται για το σοσιαλισμό και την επιβίωση των συνταξιούχων. Δεν χτυπά κανέναν μικρομεσαίο παρά μόνο το κεφάλαιο και τον πληθωρισμό!

Πηγή: Koντρα

Γουρουνάκια των πολιτικών

Ναι αυτή είναι η εικόνα σας , και έχετε φροντίσει να τη διατηρείτε και να την υποστηρίζετε σε κάθε ευκαιρία! Την επόμενη φορά που θα βρεθείτε στους δρόμους αντιμέτωποι με ανθρώπους σαν τον πατέρα σας , τη μητέρα σας , τους συγγενείς σας , τον παππού σας και τη γιαγιά σας , πριν τους επιτεθείτε , αναλογιστείτε αν οι εχθροί του έθνους είναι αυτοί ( από τα λεφτά των οποίων πληρώνεστε ), ή εκείνοι που σας δίνουν εντολές ( οι οποίοι είναι και οι κύριοι υποκινητές επεισοδίων και εγκλημάτων κατά της Ελλάδος).

Η δουλειά σας είναι να ενεργείτε ως μπράβοι των μαφιόζων της πολιτικής;

Η δουλειά σας είναι να πνίγετε την αντίδραση στο μαζικό βιασμό του λαού;

Η δουλειά σας είναι να ξυλοκοπείτε, να βασανίζετε και να ενοχοποιείτε πολιτικούς χώρους και διαδηλωτές;

Αυτοί είστε;

Μας κρατάτε τα χέρια και τα πόδια για να μας βιάζουν! Αυτό θα πάρετε ως αμοιβή κι εσείς με τη σειρά σας , όταν θα τελειώσουμε με τα αφεντικά σας ( ίσως και να ξεκινήσουμε από εσάς για να φτάσουμε εκεί ). ΠΑΡΤΕ ΘΕΣΗ ΚΑΙ ΔΙΑΛΕΞΤΕ ΠΛΕΥΡΑ ΤΩΡΑ! Ή ΘΑ ΥΠΕΡΑΣΠΙΣΤΕΙΤΕ ΤΟ ΛΑΟ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΝΟΜΟΥΣ , H ΤΟΥΣ ΠΑΡΑΝΟΜΟΥΣ ΝΟΝΟΥΣ ΤΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ!

Πηγή: ksipnistere

Σχετικά links:

http://oramiden.blogspot.com/2010/05/blog-post_08.html

Ακρωτηριασμοί και δημοκρατία

Η «δημοκρατία» τους, όταν δεν δολοφονεί 15χρονους στα Εξάρχεια, εκδικείται με τον πιο χυδαίο και απάνθρωπο τρόπο. Μπάτσοι-φονιάδες σε εντεταλμένη υπηρεσία και δήθεν τυχαίες συναντήσεις ανοίγουν πυρ και δολοφονούν ή τραυματίζουν σοβαρά ανθρώπους που έχουν γυρισμένη την πλάτη τους.

Η περίπτωση του Σίμου Σεϊσίδη δεν είναι ένα τυχαίο γεγονός. Έρχεται να προστεθεί σε μια σειρά άλλων, και βέβαια είναι η ουσία του κράτους.

«Σε κυνηγάω γιατί είσαι αναρχικός. Σε επικηρύσσω γιατί είσαι φίλος και σύντροφος με άλλους αναρχικούς. Τι σημασία έχει αν δεν “δένουν” τα στοιχεία; Πετάω μια πιασάρικη ονομασία (Ληστές με τα Μαύρα), τσιμπάνε τα κοράκια των ΜΜΕ και έτοιμη η ιστοριούλα. Και όταν σε βρω, ακόμα και αν δεν με πυροβολήσεις, εγώ σου ρίχνω στο ψαχνό πισώπλατα. Αλλά δεν μου φτάνει μόνο το αίμα. Θέλω να σε ξεφτιλίσω κιόλας. Στο θάλαμο νοσηλείας σου, βάζω ένστολα σκυλιά να σε φυλάνε πέρα από κάθε ηθική και δεοντολογία. Η ηθική του Κράτους είναι δυνατότερη όλων. Οι γιατροί ακρωτηριάζουν το πόδι σου για να σε σώσουν, αλλά ...μην το παρακάνουμε κιόλας. Το πόδι πρέπει να ...εξαφανιστεί γιατί αν τύχει και γίνει καμία ιατροδικαστική εξέταση μπορεί και να αποκαλυφθεί πόσο φονιάδες είμαστε».

Τι κι αν η Ομοσπονδία Ενώσεων Νοσοκομειακών Γιατρών Ελλάδος, με μια ανακοίνωση-καταπέλτη, «καταδικάζει το όργιο παραβίασης κάθε δεοντολογίας, ιατρικής και δικονομικής που λαμβάνει χώρα κατά τη νοσηλεία του Σίμου Σεϊσίδη σε ειδικό θάλαμο του ΚΑΤ», καθώς «είναι αδιανόητο να παρέχεται νοσηλεία στον κρατούμενο Σεϊσίδη υπό τα συνεχή βλέμματα αστυνομικών φρουρών και θεράποντες γιατροί και νοσηλευτές να εξαναγκάζονται σε ωμή παραβίαση του κώδικα ιατρικής δεοντολογίας. Είναι επίσης αδιανόητα και προσβλητικά για τον πολιτισμό μας τα όσα καταγγέλλονται – ότι αστυνομικοί φρουροί φωτογραφίζουν τον κρατούμενο την ώρα που του γίνονται αλλαγές και καθαρισμοί περιττωμάτων, ενώ ταυτόχρονα απαγορεύουν την νοσηλεία του από αποκλειστική νοσηλεύτρια επιλογής του νοσοκομείου»…

Αυτά είναι ψιλά γράμματα για τους μπάτσους και τους πολιτικούς προϊστάμενούς τους. Αυτό που έχει σημασία είναι να φανεί πως όταν πια αποκτούν το πάνω χέρι εκδικούνται με τον πιο βάρβαρο τρόπο, ενώ παράλληλα στέλνουν και ένα μήνυμα σε όσους/όσες αποφασίζουν να αντιδράσουν και να ορθώσουν το ανάστημά τους απέναντι σε αυτή την κρεατομηχανή.

Πηγή: katalispi ΕΣΗΕΑ

Που είναι ο δημοκρατικός λαός να αντιδράσει στην καταστροφή της ζωής ενός νέου ανθρώπου επειδή είναι αναρχικός; Αν αύριο το πρωί ο Σεισίδης γινόταν μέλος του ΜΠΑΤΣΟΚ ή της ΝΔ, δε θα ήταν όλα διαφορετικά γι' αυτόν;

Αν τον έλεγαν Ζαχόπουλο, θα είχε μπει κανείς μεσα στο θάλαμο για κατάθεση ή για εξευτελισμό (αλήθεια, φυλάσσονταν ο Ζαχόπουλος;);

Αλήθεια, αυτοί οι μπάτσοι αγνοούν ακόμη και τους γιατρούς;

Ποιος θα παρέμβει στη συγκεκριμένη «προστασία του πολίτη»;

Ο νταβατζής Χρυσαυγίδης τι έχει να δηλώσει σχετικώς;

Ολη η ιστορία μήπως θυμίζει μεθόδους Χούντας;

Επαχθείς Κυβερνήσεις

Τα δάνεια που σύναψαν οι μεταπολιτευτικές κυβερνήσεις χρησιμοποιήθηκαν για την ενίσχυση των Τραπεζών και των κρατικο-δίαιτων υπερ-επιχειρηματιών. Ο λαός εδώ και πολλά έτη διένυε εποχές λιτότητας την στιγμή που οι υπερ-σωτήρες του Ελληνικού Έθνους έτρωγαν το μεζέ και πετούσαν τα κοκκαλάκια της πελατειακής πολιτικής τους στους «πειναλέους» ψηφοφόρους εις άγραν ψήφων, εγκαθιστώντας έτσι έναν ισχυρό στρατό ψηφοφόρων σ’ ένα δισκίνητο – πολυπληθές και ανοργάνωτο κρατικό μηχανισμό.

Κατά συνέπεια «τέτοιες οφειλές» θα πρέπει να αναληφθούν προσωπικά από τις κυβερνήσεις των κυρίων Παπανδρέου, Σημίτη, Μητσοτάκη, Καραμανλή, (συγνώμη αν ξεχνώ κάποιον) και των «τροφαντών» υπουργών τους, γιατί από τα δάνεια που έλαβαν δεν οφελήθηκε το σύνολο του Ελληνικού λαού, αντίθετα μάλιστα, μας οδήγησαν σε χρόνια λιτότητα και παρολίγον (;) χρεοκοπεία, δεν έγινε καμμία ανάπτυξη σε κανένα τομέα (εισάγουμε μέχρι και τα κρεμμύδια την στιγμή που οι λίγοι αληθινοί αγρότες πετάνε σάπια τα προϊόντα τους) και ξεπούλησαν κερδοφόρες επιχειρήσεις ζωτικής σημασίας (ανεξάρτητα από αυτά που ακούγονται στις τηλεοράσεις) σε κρατικές επιχειρήσεις άλλων χωρών (βλέπε ΔΕΗ και Αυστρία, ΟΤΕ και Γερμανία), σε πολυεθνικές (βλέπε λιμάνι Πειραιά και COSCO) και σε Έλληνες μεγαλο-επιχειρηματίες που οι μεγαλο-δημοσιογράφοι "έχριζαν" και σωτήρες του Ελληνικού Έθνους (βλέπε ΟΛΥΜΠΙΑΚΗ και Βγενόπουλο).

Τα χρήματα των συμβάσεων οφειλής που έχουν συναφθεί από τις παραπάνω κυβερνήσεις χρησιμοποιήθηκαν σε εξαγορά των μέσων μαζικής ενημέρωσης και των συνειδήσεων μεγαλο-συνδικαλιστών για να ενισχύσουν την περιουσία και εξουσία τους εις βάρος του Ελληνικού λαού. Κατ’ αυτή τη λογική, οι δανειστές μας έχουν υποπέσει σε εχθρική πράξη κατά του λαού των Ελλήνων και δεν μπορούν να περιμένουν από τον Ελληνικό λαό να αναλάβει τα απεχθή χρέη των κυβερνήσεων που τον πρόδωσαν.

Εδώ βέβαια χρειάζεται ένας ισχυρός και ενωμένος λαός να πάει να τους βγάλει έξω από τη Βουλή, να τους οδηγήσει σε κάποιο Μπούρτζι και να τους υποχρεώσει να παραμείνουν εκεί ωσότου ξεπληρώσουν τα δάνεια που ανέλαβαν.

Ένας λαός με συνείδηση αυτού που κάνει, με την γνώση ότι κάποιοι θα προσπαθήσουν να διαβάλουν το διπλανό του διότι με το "διαίρει και βασίλευε" δούλεψαν εκατοντάδες χρόνια Αποικιοκράτες, Αυτοκρατορίες, Κυβερνήσεις και να πορευθούμε με λάβαρο την ΚΟΙΝΗ ΛΟΓΙΚΗ που λέει ότι δεν έχουμε να χωρίσουμε τίποτα εμείς μεταξύ μας.

Απεχθές Χρέος

Μετάφραση από Wikipedia

Στο διεθνές δίκαιο, το απεχθές χρέος είναι μια νομική θεωρία, η οποία υποστηρίζει ότι το δημόσιο χρέος που αναλαμβάνεται από ένα καθεστώς για σκοπούς που δεν εξυπηρετούν το συμφέρον του έθνους, όπως είναι οι επιθετικοί πόλεμοι, δεν θα πρέπει να εκτελείται. Τέτοιες οφειλές θα πρέπει να θεωρούνται ως προσωπικά χρέη του καθεστώτος που τα ανέλαβε και όχι ως χρέη του κράτους. Από ορισμένες απόψεις, η έννοια αυτή είναι ανάλογη με την ακυρότητα των συμβάσεων που έχουν υπογραφεί υπό «καθεστώς καταναγκασμού».

Η θεωρία αυτή επισημοποιήθηκε σε μια πραγματεία το 1927 από τον Αλέξανδρο Nahum Sack, ένα Ρώσο εμιγκρέ νομικό θεωρητικό, βασίζεται σε αποφάσεις που πάρθηκαν τον προηγούμενο αιώνα (19ος), συμπεριλαμβανομένων της αποκήρυξης των χρεών του Μεξικό τα οποία είχαν πραγματοποιηθεί από το καθεστώς του Αυτοκράτορα Μαξιμιλιανού, καθώς και την άρνηση των Ηνωμένων Πολιτειών για την ευθύνη της Κούβας να αποπληρώσει τα χρέη του ισπανικού αποικιακού καθεστώτος.

Σύμφωνα με τον Sack:

Όταν ένα δεσποτικό καθεστώς συνάπτει μία σύμβαση οφειλής όχι για τις ανάγκες ή τα συμφέροντα του κράτους, αλλά μάλλον για να ενισχύσει «εαυτόν», για να καταστείλει μια λαϊκή εξέγερση, κλπ, αυτό το χρέος είναι απεχθές για το λαό ολόκληρου του κράτους. Το χρέος αυτό δεν δεσμεύει το έθνος∙ είναι χρέος του καθεστώτος, ένα προσωπικό δάνειο που είχε συναφθεί από τον ηγεμόνα, και, συνεπώς, πέφτει με τη διάλυση του καθεστώτος. Ο λόγος για τον οποίο αυτά τα απεχθή χρέη δεν μπορούν να συνδεθούν με όλο το κράτος είναι ότι δεν πληρούν μία από τις προϋποθέσεις που καθορίζει τη νομιμότητα των δημόσιων χρεών, ήτοι ότι τα δημόσια χρέοι καθώς και τα έσοδα για αυτά θα πρέπει να χρησιμοποιούνται για τις ανάγκες του συνόλου και προς το συμφέρον του. Απεχθή χρέη, που έχουν συναφθεί και χρησιμοποιούνται για σκοπούς που, εξ΄ όσων γνωρίζει ο δανειστής, είναι αντίθετες προς τις ανάγκες και τα συμφέροντα του έθνους, δεν είναι δεσμευτικές για το έθνος - το οποίο έχει καταφέρει να ανατρέψει την κυβέρνηση που έχει συνάψει αυτές τις συμβάσεις – εκτός και άν η οφειλή καθίσταται εντός των ορίων των πραγματικών πλεονεκτημάτων που τα χρέη αυτά θα μπορούσαν να έχουν προσφέρει. Οι δανειστές που έχουν υποπέσει σε εχθρική πράξη κατά του λαού, δεν μπορούν να περιμένουν ένα έθνος που χειραφετείται από ένα δεσποτικό καθεστώς να αναλάβει αυτά τα απεχθή χρέη, τα οποία είναι τα προσωπικά χρέη του ηγεμόνα.

Η Patricia Adams, executive director της εταιρείας Probe International (μία οργάνωση για το περιβάλλον και την υπεράσπιση της δημόσιας πολιτικής στον Καναδά), και συγγραφέας των: Loose Lending (Χαλαρός Δανεισμός), Corruption (Διαφθορά), καθώς και Third World’s Environmental Legacy (Η Περιβαλλοντική Κληρονομιά του Τρίτου Κόσμου), δήλωσε ότι:

.... δίνοντας ένα κίνητρο για τους πιστωτές να δανείζουν μόνο για σκοπούς που είναι διαφανείς και προς όφελος του συνόλου, μελλοντικοί τύραννοι θα χάσουν την ικανότητά τους να χρηματοδοτούν τους στρατούς τους, και έτσι ο πόλεμος κατά της τρομοκρατίας και η επίτευξη της παγκόσμιας ειρήνης θα υπηρετούνται καλύτερα.

Ένα πρόσφατο άρθρο από τους οικονομολόγους Seema Jayachandran και Michael Kremer έχει ανανεώσει το ενδιαφέρον για το θέμα αυτό. Προτείνουν ότι η ιδέα μπορεί να χρησιμοποιηθεί για να δημιουργήσει ένα νέο είδος οικονομικής κύρωσης που θα εμποδίζει τον περαιτέρω δανεισμό σε δικτάτορες

Εκτός Σουηδικών λιμανιών τα Ισραηλινά πλοία

Ανακοίνωση του Σουηδικού Συνδικάτου Λιμενεργατών

Το Σουηδικό Συνδικάτο Λιμενεργατών ανακοίνωσε σήμερα τον αποκλεισμό των Σουηδικών λιμανιών από όλα τα Ισραηλινά πλοία καθώς και τα εμπορευμάτα που κατευθύνονται ή προέρχονται από το Ισραήλ. Ο αποκλεισμός θα ξεκινήσει τα μεσάνυχτα της Τρίτης 15 Ιουνίου και θα διαρκέσει ώς τα μεσάνυχτα της Πέμπτης, 24 Ιουνίου.

Ο λόγος για αυτό τον αποκλεισμό είναι η πρωτοφανής εγκληματική επίθεση στο στόλο της ειρήνης που κατευθυνόταν στη Γάζα. Πολλοί ειρηνιστές ακτιβιστές δολοφονήθηκαν από Ισραηλινούς κομμάντος, ενώ οι υπόλοιποι συνελήφθησαν και κρατήθηκαν υπό περιορισμό χωρίς κανένα λόγο.

Το Σουηδικό Συνδικάτο Λιμενεργατών που στηρίζει την πρωτοβουλία ‘Ένα Καράβι για τη Γάζα’ επιθυμεί με αυτή του την απόφαση να διαμαρτυρηθεί τόσο για την παραβίαση του διεθνούς δικαίου από το Ισραηλινό κράτος με την επίθεση στο στόλο της ειρήνης που μετέφερε προμήθειες σε πολίτες όσο και για το συνεχιζόμενο αποκλεισμό του πολύπαθου πληθυσμού της Γάζας.

Το Σουηδικό Συνδικάτο Λιμενεργατών απαιτεί την παραπομπή στη δικαιοσύνη των υπευθύνων της επίθεσης, το σεβασμό των κανόνων του διεθνούς δικαίου από το Ισραηλινό κράτος καθώς και την άμεση άρση του αποκλεισμού της Γάζας.

Το Σουηδικό Συνδικάτο Λιμενεργατών καλεί συνδικάτα και οργανώσεις να πάρουν αντίστοιχες πρωτοβουλίες. Επίσης καλεί σε γενικό αποκλεισμό των Ισραηλινών προϊόντων μέχρι να γίνουν σεβαστά τα δικαιώματα του Παλαιστινιακού λαού και μέχρι να αρθεί ο αποκλεισμός της Γάζας.

Jaquou Utopie

http://wp.me/pPn6Y-1ff

Οι γραφίστες ερμηνεύουν και σχολιάζουν την επικαιρότητα

Του φίλου μας Λωτοφάγου ανταποκριτή από τη Χώρα της Λήθης

Ποιος είναι ο αληθινά φτωχός;

Ποιες είναι οι αιτίες της ελληνικής κρίσης; Η απάντηση σε τρία βιντεάκια:

The Greek Crisis Explained

και τέλος,

Ο εξαιρετικός γραφίστας επεμβαίνει στο λογότυπο της BP, για να τονίσει το έγκλημα που συντελείται εδώ και ένα μήνα στον Κόλπο του Μεξικού:

Ο «πέμπτος καβαλάρης»

Του Ευγένιου Τριβιζά
ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ: 18 Μαρτίου 2010 ΣΤΑ ΝΕΑ

O χαρακτηρισμός των Ελλήνων ως απατεώνων, προδοτών και άλλων τινών δεν είναι παρά μία ακόμα περίπτωση του κοινωνιολογικού φαινομένου της επικλήσεως αρνητικών εθνικών στερεοτύπων σε περιπτώσεις κρίσεων. Αντί να κρίνονται και να κατακρίνονται αποφάσεις ή ενέργειες συγκεκριμένων ατόμων, στιγματίζεται συλλήβδην έναs ολόκληρoς λαός. Το πιο επικίνδυνο στερεότυπο είναι η αμφισβήτηση της ανθρώπινης φύσης φυλών και εθνών. Το αρκτικόλεξο «ΡΙGS», το οποίο χρησιμοποιούν Δυτικοευρωπαίοι και Αγγλοσάξονες επενδυτές και σχολιαστές, ως συνοπτικό τρόπο αναφοράς στους λαούς της Νότιας Ευρώπης και τις οικονομίες τους, δεν είναι μόνο μια κακόγουστη προσβολή. Είναι μια σύγχρονη εκδοχή του ιστορικού φαινομένου της αμφισβήτησης της ανθρώπινης φύσης του συνανθρώπου, της διαδικασίας κατά την οποία μέλη μιας εθνικής ομάδας υποβιβάζουν τα μέλη μιας άλλης στο επίπεδο των ζώων, μεταδίδοντας έμμεσα το μήνυμα ότι είναι άξια να τύχουν παρόμοια με αυτά μεταχείρισης. Αν και ορισμένα έντυπα, όπως οι «Financial Τimes», και τράπεζες, όπως η Βarclays, κατόπιν καταγγελιών, όπως εκείνη του Πορτογάλου υπουργού Οικονομικών, απαγόρευσαν τη χρήση του, ο όρος κινδυνεύει να καθιερωθεί. Όσοι εξακολουθούν να τον χρησιμοποιούν δεν αντιλαμβάνονται τη σοβαρότητα μιας τέτοιας πρακτικής. Λησμονούν ότι παρόμοιες μειωτικές εκφράσεις είχαν χρησιμοποιηθεί συστηματικά κατά το παρελθόν για να απευαισθητοποιήσουν την κοινή γνώμη, να αναστείλουν τυχόν ενδοιασμούς, να απενεργοποιήσουν τη συναισθηματική ταύτιση και να διευκολύνουν διωγμούς, σφαγές, ακόμα και γενοκτονίες. Της γενοκτονίας της Ρουάντας για παράδειγμα είχε προηγηθεί μια κυβερνητικά συντονισμένη εκστρατεία λεκτικής «αποκτήνωσης» των θυμάτων και κατά τη διάρκεια του Παγκοσμίου Πόλεμου η ιαπωνική προπαγάνδα είχε χρησιμοποιήσει την ίδια μέθοδο εναντίον των Αμερικανών. Η πιο ακραία, βέβαια περίπτωση, ήταν εκείνη του Τρίτου Ράιχ. Ένα από τα σκευάσματα που χρησιμοποιήθηκαν για τη γενοκτονία των Εβραίων στα στρατόπεδα συγκεντρώσεως, ήταν το παρασιτοκτόνο Ζyclon Β. Πολύ πριν, όμως, οι κρατούμενοι εξοντωθούν με παρασιτοκτόνα, είχε προηγηθεί η απομείωση της ανθρώπινης φύσης τους από τον ναζιστικό μηχανισμό προπαγάνδας. Εκφράσεις όπως «αρουραίοι», «μολυσματικά ζωύφια» είχαν χρησιμοποιηθεί συστηματικά για τον χαρακτηρισμό τους. Και φυσικά όταν εκλαμβάνεις τους αντιπάλους σου όχι ως ανθρώπους αλλά ως κτήνη ή παράσιτα, δεν έχεις και πολλούς ενδοιασμούς για να τους εξοντώσεις προκειμένου να ανακυκλώσεις τις τρίχες ή το λίπος τους. Η λεκτική «αποκτηνωτική» βία αποτελεί συχνά τον προθάλαμο πραγματικής και όχι μόνο στη διεθνή σκηνή. Σε έρευνά μου για τα εγκλήματα του όχλου είχα κάνει διάκριση μεταξύ δύο κατηγοριών υβριστικών εκφράσεων, εκείνων οι οποίοι αρνούνται τον ανδρισμό του αντιπάλου και εκείνων οι οποίοι αρνούνται την ανθρώπινη φύση του και είχα διαπιστώσει ότι η πρώτη ανοίγει τον δρόμο σε ριτουαλιστική και η δεύτερη σε πραγματική βία(1) . Οι τραγικές συνέπειες της λεκτικής «αποκτήνωσης» είναι ο λόγος για τον οποίο οι ανθρωπολόγοι Μontagu και Μatson θεωρούν ότι οι διαδικασίες άρνησης της ανθρώπινης υπόστασης συνανθρώπων είναι «ο πέμπτος καβαλάρης της Αποκαλύψεως» . Θα ήταν υπερβολικό, βέβαια, να ισχυριστεί κανείς ότι οι χρήστες του όρου «ΡΙGS» προετοιμάζουν το έδαφος για την οικονομική κατακρεούργηση των άσωτων «γουρουνιών» του Νότου. Είναι όμως απορίας άξιο το ότι πολιτισμένοι άνθρωποι φτάνουν στο σημείο να διαδίδουν μειωτικές εκφράσεις που τόσα δεινά έχουν προκαλέσει κατά το παρελθόν. Όταν δεν αντιμετωπίζουμε τους άλλους ως άτομα, αλλά ως εκπροσώπους στερεοτύπων, όταν μία εθνότητα θεωρείται ότι ενσαρκώνει το έντιμο και το ηθικό και ο αντίπαλος το δόλιο και το ανήθικο, τότε ανοίγει διάπλατα ο δρόμος για κάθε λογής βαρβαρότητα. Ούτε οι Νότιοι είναι «γουρούνια», ούτε οι Έλληνες είναι εκ γενετής απατεώνες, ούτε οι Γερμανοί επιρρεπείς σε γενοκτονίες. Το καλό και το κακό ενυπάρχει στον καθένα και το δεύτερο μπορεί εύκολα να πυροδοτηθεί από λεκτικές κοινωνικές διαδράσεις. Ας ελπίσουμε ότι ο «πέμπτος καβαλάρης της Αποκαλύψεως», προτού συνεχίσει τη νέα του επέλαση, θα σκοντάψει στους βράχους της λογικής και της κοινής μας ανθρωπιάς. Ο Ευγένιος Τριβιζάς είναι συγγραφέας-καθηγητής

Μετά τη βοήθεια από ΔΝΤ προς χρεοκοπεία η Ουγγαρία

Η επόμενη χώρα που θα βρεθεί σε δυσχερή δημοσιονομική κατάσταση ανάλογη με της Ελλάδας μπορεί να μην είναι η Ισπανία ή η Πορτογαλία, αλλά η Ουγγαρία, καθώς Ούγγρος αξιωματούχος δήλωσε πως η χώρα μπορεί να είναι κοντά στη χρεοκοπία. «Δε είναι υπερβολή» να μιλάμε για χρεοκοπία, δήλωσε ο Peter Szijjarto, εκπρόσωπος τύπου του νεοεκλεγέντος πρωθυπουργού της χώρας Victor Orban, μεταδίδει το Bloomberg.

Ο Ούγγρος αξιωματούχος κατηγόρησε την προηγούμενη κυβέρνηση πως «διαστρέβλωσε» τα νούμερα και είπε ψέματα για την κατάσταση της οικονομίας.

«Είναι σαφές πως η οικονομία είναι σε μια εξαιρετικά άσχημη κατάσταση,» τόνισε ο Szijjarto, ενώ συμπλήρωσε πως «χρειαζόμαστε μια νέα αρχή, και μια επιτροπή διερεύνησης των γεγονότων» είναι ένα βήμα προς αυτήν την κατεύθυνση.

Βέβαια, ο Szijjarto διευκρίνησε πως η κυβέρνηση δε θα επιτέψει στη χώρα να ακολουθήσει τον ίδιο δρόμο με την Ελλάδα.

Ο εκπρόσωπος του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου για την Κεντρική Ευρώπη και τη Βαλτική, Christoph Rosenberg θα επισκεφθεί την Ουγγαρία όπου θα έχει ανεπίσημες συνομιλίες με τη νέα Ουγγρική κυβέρνηση, σύμφωνα με όσα δήλωσε η Iryna Ivaschenko, εκπρόσωπος του ΔΝΤ στη χώρα, στο ειδησεογραφικό πρακτορείο MTI.

Ο Rosenberg θα μείνει στην Ουγγαρία λίγες ημέρες για να συζητήσει την οικονομική κατάσταση και τις προοπτικές της, με ανώτερους κυβερνητικούς αξιωματούχους, όπως μεταδίδει το MTI, επικαλούμενο την Ivaschenko.

Η Ουγγαρία ήταν η πρώτη χώρα της Ευρωπαϊκής Ένωσης που εξασφάλισε τη στήριξη του ΔΝΤ εν τω μέσω της παγκόσμιας οικονομικής κρίσης. Το κεντροδεξιό κόμμα Fidesz κέρδισε τις βουλευτικές εκλογές με συντριπτική διαφορά τον Απρίλιο, κατά του Σοσιαλιστικού κόμματος της Ουγγαρίας το οποίο έπρεπε να εφαρμόσει σκληρά μέτρα για τη διαχείριση της κρίσης.

Ο σκοπός της ανεπίσημης επίσκεψης του ΔΝΤ είναι να υπογράψει μνημόνια με τη νέα κυβέρνηση, ενώ δεν έχει καμία σχέση με την προγραμματισμένη αναθεώρηση της standby συμφωνίας της Ουγγαρίας με το ΔΝΤ, πρόσθεσε η Ivaschenko.
Κλιμάκιο του ΔΝΤ θα φτάσει αργότερα μέσα στον Ιούνιο στην Ουγγαρία για την επόμενη αναθεώρηση της συμφωνίας.

Σε ελεύθερη πτώση το χρηματιστήριο της Ουγγαρίας

Ελεύθερη πτώση σε ποσοστό 5,70% σημειώνει το χρηματιστήριο της Βουδαπέστης, καθώς οι επενδυτές βλέπουν το «φάντασμα» της κρίσης χρέους να πλανάται πάνω από την Ευρώπη και να απειλεί τη χώρα της Ανατολικής Ευρώπης.

Ειδικότερα, ο βασικός δείκτης του χρηματιστηρίου της Βουδαπέστης BUX διαμορφώνεται στις 20.860 μονάδες σημειώνοντας πτώση 5,7%, ενώ πολλοί είναι εκείνοι που πιστεύουν ότι η Ουγγαρία θα είναι η επόμενη «Ελλάδα».

εεεερχεται

Ριζική οικονομική μεταρρύθμιση ή υποταγή στους διεθνείς τραπεζίτες Νο 2

Προτάσεις για την αντιμετώπιση της οικονομική κρίσης

Τι θα κάνουμε επομένως, σαν Ελλάδα και σαν ελληνικός λαός; Θα αφήσουμε τους εαυτούς μας και την πατρίδα μας να γίνουν σκλάβοι των Διεθνών Τραπεζιτών και των εγχώριων πρακτόρων τους; Θα αφήσουμε το παγκόσμιο τραπεζικό καρτέλ (στο οποίο συμπεριλαμβάνονται και οι ελληνικές τράπεζες) να πιει το αίμα του λαού μας και της πατρίδας μας; Θα ακολουθήσουμε τον δρόμο της υποταγής ή της αντίστασης;
Βάσει των όσων προαναφέρθηκαν, ο δρόμος της αντίστασης δεν μπορεί παρά να περιλαμβάνει τα εξής:
· Καταγγελία του παγκόσμιου τραπεζικού συστήματος, που έχει αφαιρέσει το αποκλειστικό προνόμιο από τους λαούς και τις Κυβερνήσεις τους να δημιουργούν το χρήμα και το έχει αναθέσει στις ιδιωτικές τράπεζες.
· Άρνηση να πληρώσουμε οποιοδήποτε δημόσιο χρέος έχουμε το οποίο είναι προς ιδιωτική τράπεζα ελληνική ή ξένη. Αυτό πρακτικά θα μηδενίσει το δημόσιο χρέος. Επιπλέον, θα πάψουμε να πληρώνουμε για την εξυπηρέτηση του δημοσίου χρέους και αυτό θα μειώσει σημαντικά και το δημόσιο έλλειμμα.
· Σαν πρόσθετο επιχείρημα για την άρνηση να πληρώσουμε τα χρέη προς τις ιδιωτικές τράπεζες μπορούμε να αναφέρουμε τις πολεμικές αποζημιώσεις που μας χρωστάει η Γερμανία, το συνολικό ποσό των οποίων είναι περίπου ίσο με τα χρέη μας προς ιδιωτικές τράπεζες. Να πούμε στις ιδιωτικές τράπεζες, ότι αν επιθυμούν να εισπράξουν τα ποσά που θεωρούν ότι τους τα οφείλουμε να πάνε να τα ζητήσουν από τη Γερμανία.
· Αν οι παραπάνω ενέργειες μας απαγορευτούν από την Ευρωπαϊκή Ένωση, να βγούμε από την Ευρωπαϊκή Ένωση.
· Για να αποκτήσουμε διεθνή ερείσματα, κατά το πρώτο διάστημα και μέχρι να μπορέσουμε να σταθούμε μόνοι μας στα πόδια μας, συμμαχία σε όλα τα επίπεδα με τη Ρωσία, την Κίνα και με χώρες της Λατινικής Αμερικής, όπως η Βενεζουέλα. Στη συνέχεια, η συμμαχία αυτή μπορεί να χαλαρώσει και να ακολουθούμε πολιτική ουδετερότητας.
· Αν χρειαστεί, δανεισμός από την Κίνα με χαμηλό επιτόκιο αντίστοιχο του Δ.Ν.Τ. Πρόσφατα δάνεισε στη Σερβία με 3.5%.
· Αφαίρεση από τις ελληνικές ιδιωτικές τράπεζες του δικαιώματος να δημιουργούν χρήμα, με θεσμοθέτηση «τραπεζικού συστήματος πλήρων αποθεμάτων» (full reserve banking).
· Πλήρης κρατικοποίηση της κεντρικής τράπεζας, δηλαδή της «Τράπεζας της Ελλάδος» και ανάθεση σε αυτήν της αποκλειστικής αρμοδιότητας να δημιουργεί το χρήμα.
· Εκτύπωση χρήματος από την κρατική πλέον Τράπεζα της Ελλάδος. Το χρήμα αυτό θα αντικαταστήσει το ευρώ. Κανένας άλλος δεν θα έχει το δικαίωμα να τυπώνει ή να δημιουργεί χρήμα. Έτσι θα πάψουμε να πληρώνουμε τόκους στις ιδιωτικές τράπεζες ελληνικές και ξένες, για να μας δημιουργούν το χρήμα που μας χρειάζεται σαν μέσο για τις συναλλαγές μας.
· Σε όλα τα επόμενα χρόνια, οι Κυβερνήσεις πρέπει να διατηρούν την ποσότητά του χρήματος σταθερή, ώστε να μην υπάρχει πληθωρισμός. Συγκεκριμένα, η ποσότητα χρήματος που κυκλοφορεί πρέπει να μεταβάλλεται σύμφωνα με το ποσοστό μεταβολής του Α.Ε.Π. Όταν το Α.Ε.Π. αυξάνεται κατά ένα ποσοστό π.χ. 3%, η Τράπεζα της Ελλάδος θα αυξάνει το χρήμα που κυκλοφορεί κατά 3%. Με το χρήμα αυτό η Κυβέρνηση θα πληρώνει τους δημοσίους υπαλλήλους, εισάγοντας το πρόσθετο αυτό χρήμα στην οικονομία. Αν, αντίθετα, κάποια χρονιά το Α.Ε.Π. μειωθεί π.χ. κατά 3%, η Κυβέρνηση θα συλλέγει με φόρους το 3% του χρήματος και θα το αποσύρει από την κυκλοφορία. Έτσι, η ποσότητα του χρήματος θα είναι πάντοτε ανάλογη του Α.Ε.Π., δηλαδή ανάλογη των συναλλαγών που συμβαίνουν στην οικονομία, με αποτέλεσμα να μην υπάρχει σχεδόν καθόλου πληθωρισμός.
· Το νέο εθνικό νόμισμα θα υποτιμηθεί σε σχέση με το ευρώ. Το αποτέλεσμα είναι ότι τα εισαγόμενα προϊόντα θα γίνουν ακριβότερα και τα ελληνικά προϊόντα θα γίνουν πιο φτηνά σε σύγκριση με τα εισαγόμενα. Έτσι, θα συμφέρει στον κόσμο να αγοράζει ελληνικά προϊόντα και όχι εισαγόμενα, με αποτέλεσμα να ενισχυθεί η εγχώρια παραγωγή και να μειωθεί η ανεργία. Επίσης, για τον ίδιο λόγο, τα ελληνικά προϊόντα θα γίνουν πιο φθηνά στις αγορές του εξωτερικού, με αποτέλεσμα να αυξηθούν οι εξαγωγές και να μειωθεί περαιτέρω η ανεργία. Το τελικό αποτέλεσμα είναι ότι θα ωφεληθούν οι άνεργοι, ενώ θα πληγούν τα ανώτερα στρώματα, επειδή η πολυτελής κατανάλωση εισαγόμενων προϊόντων θα καταστεί ακριβότερη. Σε πρώτη φάση, πάντως, η αύξηση της τιμής των εισαγόμενων προϊόντων θα δημιουργήσει πληθωρισμό. Όμως, ο πληθωρισμός αυτός σε πολύ λίγα χρόνια θα μειωθεί, λόγω της αντικατάστασης της κατανάλωσης εισαγόμενων προϊόντων από την κατανάλωση ελληνικών προϊόντων.
· Επιβολή δασμών στις εισαγωγές ξένων προϊόντων για να προστατευτεί περαιτέρω η εγχώρια παραγωγή. Αυτό θα οδηγήσει σε ταχύτατη ενίσχυση της εγχώριας παραγωγής, αγροτικής και βιομηχανικής, η οποία θα διοχετεύεται προς την εσωτερική αγορά, αντί να εισάγουμε και να καταναλώνουμε ξένα προϊόντα. Αυτό θα ρίξει κατακόρυφα την ανεργία και θα ανορθώσει την οικονομία της χώρας.
Η εφαρμογή των παραπάνω μέτρων:
· Άμεσα, θα μηδενίσει, σχεδόν, τόσο το δημόσιο, όσο και το ιδιωτικό χρέος, επειδή το σύνολο σχεδόν του χρέους είναι προς ιδιωτικές τράπεζες.
· Άμεσα, θα μειώσει περίπου κατά 40% το δημόσιο έλλειμμα, λόγω της εξοικονόμησης των τόκων, που σήμερα πληρώνονται στις ιδιωτικές τράπεζες για την εξυπηρέτηση του δημοσίου χρέους.
· Θα προκαλέσει άμεσα ταχύτατη και μόνιμη μείωση της ανεργίας, η οποία τελικά θα σταθεροποιηθεί σε πολύ χαμηλά επίπεδα.
· Αρχικά θα αυξήσει τον πληθωρισμό, λόγω της αύξησης των τιμών των εισαγόμενων προϊόντων. Μεσοπρόθεσμα, όμως, ο πληθωρισμός θα πέσει σχεδόν στο μηδέν, καθώς η συνολική ποσότητα του χρήματος που κυκλοφορεί θα μπορεί να ελέγχεται πλήρως από την Κυβέρνηση και δεν θα εξαρτάται από τον ρυθμό με τον οποίον δανείζουν οι ιδιωτικές τράπεζες.
Δύσκολο, από πολιτικής άποψης, ενδέχεται να είναι το πρώτο διάστημα, μέχρι να ολοκληρωθούν οι μεταρρυθμίσεις και η κατάσταση να σταθεροποιηθεί. Σε αυτό το διάστημα θα πρέπει να ζητήσουμε πολιτική και οικονομική στήριξη από τη Ρωσία, την Κίνα και από χώρες της Λατινικής Αμερικής, ενώ, επιπλέον, θα πρέπει να επιδιώξουμε να γίνουμε το πρότυπο για τους λαούς της Ευρώπης, που είναι ήδη ή θα γίνουν αμέσως μετά, τα επόμενα θύματα των Διεθνών Τραπεζιτών και του Δ.Ν.Τ.

Τεκμηρίωση

Πολλοί θα αναρωτηθούν μήπως αυτά που έχουμε γράψει για το τραπεζικό καρτέλ και για το προνόμιό του να δημιουργεί το χρήμα και να το δανείζει στις κυβερνήσεις είναι μια ανυπόστατη θεωρία συνομωσίας. Γι΄ αυτό, συνιστούμε στους αναγνώστες αυτού του κειμένου να διασταυρώσουν αυτά που γράφουμε μόνοι τους. Τα παρακάτω θα σας βοηθήσουν να διαπιστώσετε ότι αυτά που γράφουμε είναι πραγματικά.
Σε άρθρο της εφημερίδας Καθημερινής [4] διαβάζουμε:
«Σε κάθε περίπτωση, η ιδέα ότι χρειάζεται κάποιου είδους «σεισάχθεια» απέναντι στους διεθνείς τοκογλύφους, κερδίζει διαρκώς έδαφος. Πρόσφατα, ο οικονομολόγος Μάιλ Χάντσον έγραφε στους Financial Times: «Η μόνη διέξοδος από την κρίση του ευρωπαϊκού χρέους είναι μια διαπραγματεύσιμη παραγραφή του. Οι τράπεζες δανείζουν εικονικό χρήμα, που στην πραγματικότητα δεν διαθέτουν, το οποίο εγγυοδοτείται με κεφάλαια που στην πραγματικότητα δεν έχουν, που κι αυτά υποστηρίζονται από τις κεντρικές τράπεζες που τυπώνουν χρήμα από αέρα κοπανιστό. Όμως, όποτε οι οφειλέτες δυσκολεύονται να ξεπληρώσουν τα επαχθή δάνεια, οι τραπεζίτες προχωρούν σε κατάσχεση των περιουσιακών τους στοιχείων».
Πρόκειται για ξεκάθαρη επιβεβαίωση των όσων γράψαμε.
Στο άρθρο της διαδικτυακής εγκυκλοπαίδειας Wikipedia για το «τραπεζικό σύστημα κλασματικών αποθεμάτων» (fractional reserve banking) [5] διαβάζουμε τα εξής:
«Το τραπεζικό σύστημα κλασματικών αποθεμάτων είναι το τραπεζικό σύστημα, στο οποίο οι τράπεζες κρατούν μόνο ένα κλάσμα (μέρος) των καταθέσεών τους σαν απόθεμα [...] και δανείζουν το υπόλοιπο, ενώ, συγχρόνως, διατηρούν την υποχρέωση να καταβάλλουν το σύνολο των καταθέσεών τους, αν αυτές ζητηθούν (από τους καταθέτες). [...]
Η πρακτική αυτή είναι καθολική στο σύγχρονο τραπεζικό σύστημα και έρχεται σε αντίθεση με το τραπεζικό σύστημα πλήρων αποθεμάτων, το οποίο δεν εφαρμόζεται πλέον. [...]
Η διαδικασία του τραπεζικού συστήματος κλασματικών αποθεμάτων έχει ένα συσσωρευτικό αποτέλεσμα δημιουργίας χρήματος από τις τράπεζες, αυξάνοντας την ποσότητα του χρήματος στην οικονομία.»
Στο αντίστοιχο άρθρο για το «τραπεζικό σύστημα πλήρων αποθεμάτων» (full reserve banking) [6] διαβάζουμε τα εξής:
«Στο τραπεζικό σύστημα πλήρων αποθεμάτων όλο το χρήμα δημιουργείται από την Κυβέρνηση [...]
Αυτό έρχεται σε αντίθεση με το ισχύον σύστημα, στο οποίο ένα μεγάλο ποσοστό του χρήματος δημιουργείται από τις ιδιωτικές τράπεζες.»
Αξίζει να διαβάσετε ολόκληρα τα άρθρα, ώστε να διαπιστώσετε την αλήθεια όσων γράψαμε για την ακριβή διαδικασία με την οποία δημιουργείται το χρήμα.
Για να ενημερωθείτε αναλυτικότερα για τον τρόπο με τον οποίον οι τράπεζες απέκτησαν το προνόμιο της δημιουργίας του χρήματος, δείτε δυο εξαιρετικά ντοκιμαντέρ, τα οποία υπάρχουν ολόκληρα στο YouTube και μάλιστα και με ελληνικούς υποτίτλους. Είναι το “The Money Masters” και το “Money as Debt” [7, 8].

Το κίνημα ενάντια στο παγκόσμιο τραπεζικό σύστημα

Ολόκληρη η ιστορία των Η.Π.Α., μέχρι το 1913, ήταν μια μάχη για το ποιος θα έχει το δικαίωμα της έκδοσης του χρήματος: η Κυβέρνηση ή οι ιδιωτικές τράπεζες. Από το 1764 ως το 1913, η αρμοδιότητα έκδοσης του χρήματος άλλαξε χέρια από τη μια πλευρά στην άλλη 8 φορές. Σήμερα, με τη νέα μεγάλη οικονομική κρίση, υπάρχει και πάλι στις Η.Π.Α. ένα ισχυρό κίνημα, το οποίο υποστηρίζει την κατάργηση του τραπεζικού συστήματος κλασματικών αποθεμάτων και την αντικατάστασή του από τραπεζικό σύστημα πλήρων αποθεμάτων, καθώς και την κατάργηση της ιδιωτικής κεντρικής τράπεζας των Η.Π.Α. Mια πρόταση νόμου, που υποστηρίζεται από εκατοντάδες βουλευτές, τόσο του Δημοκρατικού, όσο και του Ρεπουμπλικανικού κόμματος, με κωδικό HR-1207, ζητά να γίνει έλεγχος της κεντρικής τράπεζας για πρώτη φορά από το 1913. Ο έλεγχος αυτός πιστεύουν ότι θα αποκαλύψει το ρόλο της τράπεζας αυτής στην πρόκληση της παγκόσμιας οικονομικής κρίσης. Για περισσότερες λεπτομέρειες για το κίνημα που υπάρχει στην Αμερική για τη νομισματική μεταρρύθμιση, μπορείτε να επισκεφθείτε τις ιστοσελίδες [9, 10].
Στην Αργεντινή, η οποία βρέθηκε και αυτή υπό τον ζυγό του Δ.Ν.Τ., το ξεπέρασμα της οικονομικής κρίσης έγινε με τον τρόπο που προτείναμε παραπάνω, δηλαδή με την κρατικοποίηση της κεντρικής τράπεζας της χώρας και με την έκδοση χρήματος από το κράτος. Αντιγράφουμε από άρθρο [11] του Ν. Ντάσιου στην εφημερίδα Ρήξη:
«Μετά τις εκτεταμένες λαϊκές εξεγέρσεις στην Αργεντινή [...], η νέα κυβέρνηση ανέστρεψε τις προτεραιότητες του ΔΝΤ, δίνοντας έμφαση στην αναδιάταξη της εγχώριας παραγωγής [...]. Ταυτόχρονα οι τοπικές αρχές εξέδωσαν «τοπικά ομόλογα», τα οποία χρησιμοποιήθηκαν ως νόμισμα. Οι επαρχίες πλήρωσαν τους υπαλλήλους με αποδείξεις που ονομάστηκαν «ομόλογα για την παραγραφή του χρέους» και που ισούνταν με το εθνικό νόμισμα της χώρας το πέσο. Τα ομόλογα αυτά μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν από τους εργαζόμενους για την αγορά τοπικών προϊόντων. Το μέτρο αυτό έχει μια βασική προϋπόθεση: την κρατικοποίηση της Κεντρικής Τράπεζας της χώρας.»


Οι διεθνείς τραπεζίτες και τα σχέδιά τους

Οι Διεθνείς Τραπεζίτες, δηλαδή το παγκόσμιο τραπεζικό καρτέλ, ελέγχεται από έναν αριθμό πολύ ισχυρών ανθρώπων, πολλοί από τους οποίους είναι γνωστοί. Η μεγαλύτερη και πιο πλούσια οικογένεια, με διαφορά, είναι η οικογένεια Rothschild. Άλλες μεγάλες οικογένειες είναι η οικογένεια Schiff, η οικογένεια Warburg και η οικογένεια Rockefeller. Μεταξύ αυτών που αποτελούν την κλίκα είναι o κος Σόρος, ο κος Κίσινγκερ, ο κος Zbigniew Brzezinski , ο κος Ben Bernanke, ο κος John Paulson, καθώς και άλλοι πολλοί. Όταν ο καθεστωτικός τύπος αναφέρεται στους «κερδοσκόπους» ή στις «αγορές» ουσιαστικά αναφέρεται σε αυτούς τους ανθρώπους.
Οι έξι μεγάλοι τραπεζικοί κολοσσοί που έχουν κεντρικό ρόλο στο όλο σύστημα είναι η Goldman Sachs, η Morgan Stanley, η JP Morgan Chase, η Citigroup, η Bank of America και η Wells Fargo. Οι έξι αυτές τράπεζες έχουν καταθέσεις ή δάνεια, που αντιστοιχούν στο 60% του Α.Ε.Π. των Η.Π.Α.
Τέλος, η Τράπεζα Διεθνών Διακανονισμών, η Παγκόσμια Τράπεζα και το Δ.Ν.Τ. είναι οι κεντρικές τράπεζες των κεντρικών τραπεζών. Είναι ιδιωτικοί οργανισμοί, ελέγχονται από τους Διεθνείς Τραπεζίτες και συντονίζουν τη χρεοκοπία και τη λεηλασία των εθνών.
Η παγκόσμια οικονομική κρίση δεν προκλήθηκε από λάθος. Ούτε είναι ένα φυσικό φαινόμενο πέρα από τον έλεγχο του ανθρώπου. Προκλήθηκε επίτηδες από την ηγετική κλίκα. Και δεν πρόκειται να σταματήσει εδώ, αλλά θα συνεχιστεί και θα είναι πολύ χειρότερη από την κρίση του 1929.
Στόχος είναι να προκληθεί παγκόσμια οικονομική ύφεση και γενικευμένο αδιέξοδο. Τότε η ηγετική κλίκα θα μπορέσει ευκολότερα να πείσει τον κόσμο, ότι μοναδική λύση είναι η δημιουργία Παγκόσμιου Νομίσματος, Παγκόσμιας Κεντρικής Τράπεζας ιδιωτικά ελεγχόμενης από τους ίδιους και Παγκόσμιας Κυβέρνησης. Και ας μη γελιόμαστε, η Παγκόσμια αυτή Κυβέρνηση, αν επιβληθεί, δε θα είναι δημοκρατική. Το ποιόν των ανθρώπων που συγκροτούν την ηγετική κλίκα το είδαμε στη Γάζα, στο Ιράκ, στο Αφγανιστάν, το έχουμε δει στην πολιτική του Ισραήλ και στην παγκόσμια ανοχή για τις γενοκτονίες του. Οι άνθρωποι αυτοί είναι εγκληματίες και γενοκτόνοι. Αν δημιουργήσουν Παγκόσμια Κυβέρνηση αυτή θα είναι μια παγκόσμια δικτατορία.
Η επιλογή είναι μπροστά μας. Πρέπει να διαλέξουμε ανάμεσα σε δύο δρόμους: Ή θα υποταχθούμε στους Διεθνείς Τραπεζίτες ή θα ενώσουμε τους αγώνες μας με τους λαούς όλης της γης, που στενάζουν κάτω από το χρέος και την υποτέλεια που τους έχει επιβληθεί από το διεθνές τραπεζικό σύστημα. Αν επιλέξουμε τον δεύτερο δρόμο, νομίζω ότι μπορούμε να γίνουμε και κάτι παραπάνω: Να γίνουμε η πρωτοπορία του διεθνούς κινήματος ενάντια στο παγκόσμιο τραπεζικό καρτέλ.
Η επιλογή είναι δική μας.


ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ
Χρησιμοποιήθηκε αποκλειστικά βιβλιογραφία που υπάρχει στο διαδίκτυο, ώστε ο αναγνώστης του κειμένου να μπορεί εύκολα να διασταυρώσει και να επιβεβαιώσει τα όσα αναφέρονται.
1. EURO2day, «Τα ανοίγματα ξένων τραπεζών στην Ελλάδα», 11/02/2010, http://www.euro2day.gr/news/world/125/articles/568895/ArticleNewsWorld.aspx
2. http://en.wikipedia.org/wiki/List_of_countries_by_public_debt
3. http://en.wikipedia.org/wiki/List_of_countries_by_GDP_(nominal)
4. Παπακωνσταντίνου Π., «Ευρωπαϊκή λύση για το ελληνικό χρέος», Καθημερινή, 18/04/2010, http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_world_1_18/04/2010_398016
5. http://en.wikipedia.org/wiki/Fractional-reserve_banking
6. http://en.wikipedia.org/wiki/Full-reserve_banking
7. http://www.youtube.com/watch?v=sz2xLzaaugM
8. http://www.youtube.com/watch?v=6VGlmeuC0wI
9. http://themoneymasters.wordpress.com/
10. http://www.secretofoz.com/Ντάσιος Ν., «Το ΔΝΤ και οι κερδοσκόποι δεν είναι μονόδρομος», εφημερίδα Ρήξη, φύλλο 61, http://www.ardin.gr/node/2942

Ριζική οικονομική μεταρρύθμιση ή υποταγή στους διεθνείς τραπεζίτες;

Λάβαμε το παρακάτω άρθρο από φίλο-αναγνώστη και το δημοσιεύουμε αυτολεξεί. Απλά να διευκρινίσουμε ότι επειδή είναι αρκετά μεγάλο, θα το χωρίσουμε σε 2 θεματικές ενότητες.

«Τώρα που η πατρίδα μας δέθηκε με τις αλυσίδες του Δ.Ν.Τ., προκειμένου να μπορεί να δανείζεται, ώστε με νέα δανεικά να ξεπληρώνει τα προηγούμενα δάνειά της, οφείλουμε να αναρωτηθούμε, κατ΄ αρχήν το εξής:
Σε ποιους χρωστάμε;
Την απάντηση μπορεί ο καθένας να τη διαβάσει σε άρθρο [1] της διαδικτυακής οικονομικής εφημερίδας Euro2day. Αντιγράφουμε:
«Οι γαλλικές, οι ελβετικές και οι γερμανικές τράπεζες είναι οι μεγαλύτεροι πιστωτές για τον ελληνικό δανεισμό, σύμφωνα με τα στοιχεία της Τράπεζας Διεθνών Διακανονισμών.»
Χρωστάμε, δηλαδή, στο γαλλικό ή το γερμανικό κράτος; Η απάντηση είναι όχι. Χρωστάμε στις γαλλικές και τις γερμανικές ΤΡΑΠΕΖΕΣ.
Το επόμενο ερώτημα, κοινής λογικής, που πρέπει να θέσουμε στον εαυτό μας είναι το εξής:
Πώς είναι δυνατόν ένα κράτος, όπως η Ελλάδα, το οποίο αποτελείται από 11.000.000 ανθρώπους, οι οποίοι εργάζονται και παράγουν, άλλοι περισσότερο και άλλοι λιγότερο, να χρωστάει σε τράπεζες, δηλαδή σε επιχειρήσεις, που ο συνολικός αριθμός εργαζομένων τους δεν είναι ούτε το ένα χιλιοστό του πληθυσμού της Ελλάδας;
Το ερώτημα αυτό, που είναι ένα βασικότατο ερώτημα, τεράστιας σημασίας, δεν αφορά μόνο την Ελλάδα, αλλά μπορεί να γενικευτεί με τη μορφή των παρακάτω ερωτημάτων:
Πώς είναι δυνατόν όλα τα κράτη του κόσμου, χωρίς σχεδόν καμία εξαίρεση, να έχουν τεράστια χρέη στις τράπεζες;
Πώς είναι δυνατόν οι χώρες με το μεγαλύτερο δημόσιο χρέος (σε απόλυτο μέγεθος) στον κόσμο να είναι κατά σειρά οι Η.Π.Α., η Ιαπωνία, η Γερμανία, η Ιταλία, η Γαλλία και η Μεγάλη Βρετανία [2, 3], δηλαδή οι κατά τεκμήριο πλουσιότερες χώρες στον κόσμο;
Πώς είναι δυνατόν, αντί οι φτωχές χώρες να χρωστάνε στις πλούσιες, όπως θα περίμενε κανείς, να χρωστάει όλος ο κόσμος στις τράπεζες;
Πώς είναι δυνατόν όλοι οι άνθρωποι και όλα τα κράτη του κόσμου να είναι χρεωμένοι στις τράπεζες, δηλαδή σε επιχειρήσεις οι οποίες δεν παράγουν κανένα χρήσιμο υλικό προϊόν; Πώς είναι δυνατόν τα δισεκατομμύρια ανθρώπων που παράγουν να χρωστάνε σε μερικούς χιλιάδες τραπεζίτες, οι οποίοι δεν παράγουν τίποτα;
Πρόκειται για θεμελιώδη ερωτήματα.
Για να απαντήσουμε σε αυτά πρέπει να κατανοήσουμε το πώς λειτουργεί το παγκόσμιο νομισματικό σύστημα, δηλαδή πρέπει να κατανοήσουμε το πώς και ποιοι δημιουργούν το χρήμα.

Πως και ποιοι δημιουργούν το χρήμα

Το χρήμα, σε πρώτη φάση, τυπώνεται ή δημιουργείται σε ηλεκτρονική μορφή από τις κεντρικές τράπεζες.
Η κεντρική τράπεζα της Ευρωζώνης είναι η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα. Η τράπεζα αυτή είναι μια ιδιωτική τράπεζα, δηλαδή οι μέτοχοί της δεν είναι τα κράτη και οι εκλεγμένες κυβερνήσεις τους, αλλά ιδιώτες. Συγκεκριμένα, μέτοχοι της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας είναι οι κεντρικές τράπεζες των χωρών μελών της Ευρωζώνης, η συντριπτική πλειοψηφία των μετοχών των οποίων ανήκει σε ιδιώτες. Για παράδειγμα, η κεντρική τράπεζα της χώρας μας είναι η «Τράπεζα της Ελλάδος», η οποία είναι μια ιδιωτική τράπεζα, εισηγμένη στο χρηματιστήριο, στην οποία το ελληνικό δημόσιο κατέχει μόλις το 6.5% των μετοχών.
Οι κεντρικές τράπεζες σε όλο σχεδόν το δυτικό κόσμο είναι, όπως η «Τράπεζα της Ελλάδος», ιδιωτικές επιχειρήσεις, με ιδιώτες μεγαλομετόχους, των οποίων τα ονόματα δεν δημοσιεύονται. Παρ΄ όλα αυτά έχουν το προνόμιο να ασκούν τη νομισματική πολιτική όλων των χωρών της Δύσης, ένα προνόμιο που κανονικά θα έπρεπε να το είχαν αποκλειστικά οι λαοί και οι εκλεγμένες τους Κυβερνήσεις. Έχοντας το προνόμιο να ασκούν τη νομισματική πολιτική, οι ιδιωτικές κεντρικές τράπεζες καθίστανται οι ρυθμιστές της παγκόσμιας οικονομίας, μια αρμοδιότητα, βέβαια, την οποία δεν ασκούν για το συμφέρον των λαών, αλλά για τα συμφέροντα των αγνώστων ιδιωτών μετόχων τους.
Ωστόσο, μόνο το 2.5% του χρήματος που κυκλοφορεί διεθνώς δημιουργείται από τις κεντρικές τράπεζες για λογαριασμό των Κυβερνήσεων. Το υπόλοιπο 97.5% δημιουργείται από τις ιδιωτικές τράπεζες, με τη διαδικασία που περιγράφεται παρακάτω:
Οι Κυβερνήσεις δανείζονται χρήματα από ιδιώτες (π.χ. ιδιωτικές τράπεζες), με τόκο, δίνοντας σε αυτούς, σαν αποδεικτικό του δανεισμού, χαρτιά, τα οποία ονομάζονται κρατικά ομόλογα.
Οι κεντρικές τράπεζες αγοράζουν κρατικά ομόλογα, που κατέχουν διάφοροι ιδιώτες επενδυτές. Τα ομόλογα αυτά τα αγοράζουν πληρώνοντας στους ιδιώτες επενδυτές χρήμα, το οποίο το δημιουργούν από το μηδέν για λογαριασμό της Κυβέρνησης, απλώς τυπώνοντάς το στους λογαριασμούς των ιδιωτών επενδυτών. Το χρήμα αυτό είναι το χρήμα που δημιουργείται από τις Κυβερνήσεις και αντιπροσωπεύει μόλις το 2.5% του χρήματος που κυκλοφορεί διεθνώς.
Η ιδιωτική τράπεζα, στην οποία βρίσκεται ο λογαριασμός του ιδιώτη επενδυτή, αποκτά με τη διαδικασία αυτή μια πρόσθετη κατάθεση, η οποία, έστω, ισούται με Κ. Λόγω της ύπαρξης της κατάθεσης αυτής, η ιδιωτική τράπεζα έχει τη νομική δυνατότητα να δημιουργήσει από το μηδέν και να δανείσει νέο χρήμα, το οποίο ισούται με το 90% της κατάθεσης (90%*Κ). Το νέο αυτό χρηματικό ποσό η τράπεζα απλά το δημιουργεί από το μηδέν και το πληκτρολογεί στον τραπεζικό λογαριασμό αυτού τον οποίο δανείζει. Έτσι, η τράπεζα, στην οποία βρίσκεται ο λογαριασμός του δανειολήπτη, αποκτά μια πρόσθετη κατάθεση ίση με 90%*Κ, η οποία της δίνει τη δυνατότητα να δημιουργήσει από το μηδέν και να δανείσει πρόσθετο χρήμα ίσο με 90%*(90%*Κ) = 81%*Κ.
Το νέο αυτό χρηματικό ποσό κατατίθεται στον τραπεζικό λογαριασμό αυτού που το δανείζεται και δίνει στην τράπεζά του τη δυνατότητα να δημιουργήσει από το μηδέν και να δανείσει νέο χρηματικό ποσό ίσο με 90%*81%*Κ = 0.73*Κ κ.ο.κ.
Με τη διαδικασία αυτή, στο ιδιωτικό τραπεζικό σύστημα δημιουργείται από το μηδέν και δανείζεται χρήμα ίσο με 0.9*Κ+0.9^2*Κ+0.9^3*Κ+....=9*Κ. Δηλαδή, οι ιδιωτικές τράπεζες δημιουργούν και δανείζουν χρήμα 9 φορές περισσότερο από το χρήμα το οποίο δημιουργήθηκε αρχικά από την κεντρική τράπεζα, για λογαριασμό της Κυβέρνησης.
Μάλιστα, λόγω διαφόρων εξαιρέσεων που έχουν θεσπιστεί στην υποχρέωση των τραπεζών να κρατούν το 10% των καταθέσεών τους σαν απόθεμα, στην πράξη οι ιδιωτικές τράπεζες δημιουργούν χρήμα 40 φορές περισσότερο από το χρήμα που δημιουργείται από την κεντρική τράπεζα, με αποτέλεσμα το 97.5% του χρήματος, που κυκλοφορεί, να δημιουργείται από τις ιδιωτικές τράπεζες και μόλις το 2.5% από τις Κυβερνήσεις μέσω των κεντρικών τραπεζών.
Το σύστημα αυτό, δημιουργίας χρήματος και δανεισμού του από τις τράπεζες που περιγράψαμε, ισχύει σε σχεδόν παγκόσμια κλίμακα και ονομάζεται «τραπεζικό σύστημα κλασματικών αποθεμάτων» (fractional reserve banking).
Αποτέλεσμα της εφαρμογής του συστήματος αυτού είναι ότι το 97.5% περίπου του χρήματος που κυκλοφορεί διεθνώς δημιουργείται από τις ιδιωτικές τράπεζες, οι οποίες αποκομίζουν κέρδη με τους εξής δύο τρόπους:
Από τη διαφορά που υπάρχει μεταξύ των επιτοκίων δανεισμού και των επιτοκίων καταθέσεων, δηλαδή από το γεγονός, ότι δανείζουν το χρήμα που δημιουργούν με μεγαλύτερο επιτόκιο από το επιτόκιο, το οποίο δίνουν όταν το χρήμα αυτό κατατίθεται.
Από τις κατασχέσεις τις οποίες κάνουν σε αυτούς που χρωστάνε και αδυνατούν να αποπληρώσουν τα δάνεια που πήραν.
Απλούστερα, μπορούμε να πούμε, ότι το τραπεζικό σύστημα, το παγκόσμιο τραπεζικό καρτέλ, έχει αποκτήσει το προνόμιο να δημιουργεί σχεδόν όλο το χρήμα από το μηδέν και να το δανείζει, εισπράττοντας τόκους και κάνοντας κατάσχεση των περιουσιών αυτών που χρωστάνε.
Τα κράτη και οι λαοί έχασαν επομένως το δικαίωμα να δημιουργούν το χρήμα και το παραχώρησαν στο παγκόσμιο τραπεζικό καρτέλ, δηλαδή στους Διεθνείς Τραπεζίτες. Έτσι εξηγείται για ποιο λόγο όλα τα κράτη του κόσμου και κατεξοχήν τα πιο πλούσια είναι χρεωμένα μέχρι το λαιμό στις τράπεζες, δηλαδή σε ιδιωτικές επιχειρήσεις, οι οποίες απασχολούν μόνο ένα απειροελάχιστο κλάσμα του παγκοσμίου πληθυσμού».

Ο ειρηνιστής Ομπάμα και οι Εβραίοι

Ακούστε τι λέει ο κάτοχος του Νομπέλ Ειρήνης σε συνέδριο του Εβραϊκού λόμπυ.

Οι ειρηνιστές-δολοφόνοι και η ντροπή της υφηλίου!

Το ΔΝΤ και ο Γιωργάκης

Επειδή, τελευταία ξεχαστήκαμε με τις πίπες περί Μαντέλη και των λοιπών απορριμάτων της δημοκρατίας, ας ξαναδούμε λίγο τι εστί ΔΝΤ και ποιος το έφερε στη χώρα μας.
Το Πανεπιστήμιο του Κέμπριτζ, σε μελέτη του που εξέδωσε το 2008, εξέτασε τις επιπτώσεις που είχε η είσοδος του ΔΝΤ σε μια σειρά χώρες της Ανατολικής Ευρώπης.

Τα στοιχεία είναι εφιαλτικά:

Το Κέμπριτζ κατέληξε στο συμπέρασμα ότι οι δραματικές περικοπές που επέβαλε το ΔΝΤ στις δαπάνες για την Υγεία, ως όρο για τη δανειοδότηση των χωρών αυτών, είχαν ως συνέπεια το θάνατο χιλιάδων ανθρώπων λόγω της εξάπλωσης της... φυματίωσης!
Σύμφωνα με την έρευνα, στις 20 χώρες που έπεσαν στα νύχια του ΔΝΤ, οι θάνατοι από φυματίωση αυξήθηκαν κατά 17%!!!
Ανάλογα ήταν τα αποτελέσματα της απόβασης του ΔΝΤ κατά τη δεκαετία του '80 στις χώρες της Αφρικής. Σε πάνω από 40 αφρικανικές χώρες που ετέθησαν υπό τη δικαιοδοσία του ΔΝΤ, οι δαπάνες Υγείας μειώθηκαν κατά το ήμισυ. Το αποτέλεσμα ήταν η έκρηξη του ΑΙDS. Το φαινόμενο επαναλήφθηκε και στην Ταϊλάνδη, η οποία αφ' ότου μείωσε κατά 50% τις δαπάνες Υγείας για να συμμορφωθεί με τους όρους του ΔΝΤ, είδε τα ποσοστά του ΑΙDS να διπλασιάζονται...
Οσο για την Κένυα, υποχρεώθηκε τη δεκαετία του '90 να καταργήσει όλους τους ελέγχους στις εισροές και εκροές κεφαλαίων. Η χώρα κατόπιν τούτου, αφ' ενός, μετετράπη σε διαμετακομιστικό κέντρο του βρώμικου χρήματος, αφ' ετέρου, είδε τον τοπικό δικτάτορα να αρπάζει πακτωλό δημόσιου πλούτου και να τον εξάγει... νομίμως στο εξωτερικό.

Προσφάτως

Η Λετονία ήταν μια από τις χώρες που οδηγήθηκε στο ΔΝΤ. Ενας από τους όρους για τη δανειοδότησή της ήταν η περικοπή των δαπανών στο χώρο της Παιδείας. Το αποτέλεσμα είναι από τα χίλια εκπαιδευτικά ιδρύματα που διέθετε η χώρα πριν την έφοδο του ΔΝΤ, σήμερα να έχουν κλείσει πάνω από 100, δηλαδή περισσότερο από το 10% των σχολείων. Το κλείσιμο των εκπαιδευτικών ιδρυμάτων, που σε μεγάλο βαθμό λειτουργούσαν και ως κέντρα γύρω από τα οποία κινείτο η οικονομία σε μικρές περιφέρειες και κωμοπόλεις, επέφερε απόλυτο οικονομικό μαρασμό, με σωρεία λουκέτων σε μικρά μαγαζιά, μαζική μετανάστευση και κατάργηση ολόκληρων χωριών από το χάρτη!
Ταυτόχρονα, στα μέτρα που υποβλήθηκε η Λετονία είναι η μείωση των μισθών των δημόσιων υπαλλήλων κατά 20% ενώ οι δαπάνες για τη συντήρηση των νοσοκομείων μειώθηκαν κατά 40%! Σημειωτέον ότι η παρέμβαση του ΔΝΤ στη Λετονία, που έχει γίνει στη βάση ενός «μεικτού» σχήματος όπου συμμετέχουν και πιστωτές από την Ευρωζώνη, τη Σουηδία και άλλες χώρες,έχει ως αποτέλεσμα την πτώση του ΑΕΠ κατά 24% σε δυο μόλις χρόνια και την εκτίναξη της ανεργίας στο 23%!
Ανάλογο «μεικτό» σχήμα πιστωτών (ΔΝΤ, ΕΕ, Παγκόσμια Τράπεζα) εισέβαλε στην Ουγγαρία το 2008, χώρα την οποία επισκέφτηκε τις προάλλες ο Γ. Παπανδρέου για να πάρει... «εμπειρίες». Τα μέτρα που επέβαλε το ΔΝΤ από κοινού με την ΕΕ, ήταν:
Πάγωμα των μισθών του δημοσίου για τη διετία 2009 - 2010 (σας θυμίζει κάτι;).
Περικοπή του 13ου μισθού των δημόσιων υπαλλήλων και της 13ης σύνταξης των συνταξιούχων(σας θυμίζει κάτι;).
Αύξηση των ορίων ηλικίας συνταξιοδότησης από τα 62 στα 65 χρόνια με ταυτόχρονη αναπροσαρμογή των συντάξεων προς τα κάτω (σας θυμίζει κάτι;).
Μείωση 10% των επιδομάτων αναπηρίας.
Στα είδη πρώτης ανάγκης επιβλήθηκε ΦΠΑ 18% (σας θυμίζει κάτι;).
Αύξηση του ΦΠΑ στα υπόλοιπα είδη από το 20% στο 25% (σας θυμίζει κάτι;).
Αύξηση κατά 6% των ειδικών φόρων σε βενζίνη, τσιγάρα και ποτά (σας θυμίζει κάτι;).
Απολύσεις 12.000 δημοτικών υπαλλήλων (σας θυμίζει κάτι;).
Αύξηση στις φορολογικές κλίμακες των χαμηλόμισθων εργαζομένων (σας θυμίζει κάτι;).
Να σημειώσουμε ότι τα μέτρα στην Ουγγαρία τα εφάρμοσε άλλη μία σοσιαλΗστική κυβέρνηση, όπως Η ΠΑΣΟΚΑΡΑ εδώ. Αλλά εκεί στις εκλογές οι ΣοσιαλΗστές καταποντίστηκαν!

Το αποτέλεσμα;

Στον πρώτο χρόνο της εφαρμογής των βάρβαρων μέτρων η οικονομία της Ουγγαρίας έχει βυθιστεί στα τάρταρα με τη βιομηχανική και την αγροτική παραγωγή να έχουν σημειώσει πτώση κατά 17% και την ανεργία να κινείται επισήμως άνω του 11%...
Από τα «κατορθώματα» του ΔΝΤ γνωστά είναι επίσης όσα προκάλεσε στην Αργεντινή με την πλήρη κατάρρευση των τομέων της Υγείας, της Παιδείας, των υποδομών και την πλήρη ιδιωτικοποίηση του δημόσιου πλούτου.
Στη Ρουμανία, όπου η «σωτήρια» παρέμβασή του έχει συνδυαστεί με τις απολύσεις 150.000 δημόσιων υπαλλήλων, στην Ουκρανία η οποία ενταγμένη στον αυτόματο πιλότο του ΔΝΤ είδε το ΑΕΠ της να μειώνεται το 2009 κατά 15% στην Εσθονία όπου η πτώση του ΑΕΠ πέρυσι έφτασε επίσης στο 15%.

ΔΝΤ και Δικτατορίες

Στην αμαρτωλή ιστορία του ΔΝΤ καταγράφεται πλήθος εγκλημάτων που διαπράχθηκαν σε βάρος λαών στο όνομα των κερδών του κεφαλαίου και πάντα με το πρόσχημα της οικονομικής «βοήθειας». Αλλωστε, δεν είναι καθόλου τυχαίο ότι ολόκληρη η ιστορία του «ευαγούς» αυτού ιδρύματος, με τον «σοσιαλιστή» πρόεδρο (σας θυμίζει κάτι;), είναι μια διαρκής συνεργασία με δικτατορίες και φασιστικά καθεστώτα. Το μοντέλο είναι το εξής:
Το ΔΝΤ στηρίζει τους δικτάτορες, οι δικτάτορες ανοίγουν τις κερκόπορτες των χωρών τους στο ΔΝΤ, με αποτέλεσμα οι λαοί αυτοί, ακόμα και μετά την πτώση των δικτατόρων, να μένουν υπόδουλοι και αιχμάλωτοι της οικονομικής τυραννίας του ΔΝΤ, για δάνεια τα τοκοχρεολύσια των οποίων έχουν πολλαπλασιαστεί. Ετσι δεν έχει υπάρξει δικτατορία που να μη βρήκε αρωγό της το ΔΝΤ.
Από τις χούντες της Αργεντινής, της Χιλής, της Βραζιλίας, της Αϊτής και της Βολιβίας, μέχρι τις χούντες της Αιθιοπίας, της Νιγηρίας, του Πακιστάν, της Λιβερίας και της Κένυας,και από τις χούντες του Πακιστάν και των Φιλιππίνωνμέχρι τη χούντα της Ινδονησίας και το απαρτχάιντ της Νότιας Αφρικής.
Αυτό είναι το ΔΝΤ, ισοδύναμο της εξαθλίωσης και συνώνυμο της πολιτικής «μαυρίλας».

Πηγή: ksipnistere

Το ΔΝΤ δεν ήρθε μόνο του στην Ελλάδα. Το έφερε ο σοσιαλΗστής Γιωργάκης.

Ερώτηση: Αν είσασταν επιχειρηματίας (Ελλάδα) και το ΔΝΤ ήταν ένας υπάλληλος με το παραπάνω βιογραφικό, θα τον παίρνατε ποτέ στην επιχείρησή σας; Χαχα!
Επομένως, πως μπορεί ένας ανίκανος και αποτυχημένος (έως σήμερα)πολιτικός, όπως ο Γιωργάκης, να φέρνει στην χώρα έναν πλήρως αποτυχημένο οργανισμό;
Μήπως, λοιπόν, το παιχνίδι είναι στημένο;
Μήπως πρέπει το ΜΠΑΤΣΟΚ και τα στελέχη να κυνηγηθούν μέχρι θανάτου;
Ποιος θα πιστωθεί την πλήρη καταστροφη της χώρας; Οι ασύμμετρες απειλές, ο στρατηγός άνεμος και οι κερδοσκόποι; Ο Τσίπρας, το ΜΛ-ΚΚΕ και οι αναρχικοί;
Μήπως φταίει ο Γλέζος που ύψωσε την ελληνική σημαία στην Ακρόπολη το 1941 αγωνιζόμενος για την ελευθερία και τη δημοκρατία, ενώ η τελευταία τον ξυλοκοπεί με εντολές Χρυσοουντίδη;

Σχετικα links με την έρευνα:

http://www.results.org/newsroom/new_study_reveals_link_between_imf_loans_and_increased_tb_rates/

http://www.admin.cam.ac.uk/news/dp/2008072201

http://www.globalresearch.ca/index.php?context=va&aid=16288

Υπάρχει ακόμη κάποιος που πιστεύει ότι ο Γιώργος θέλει το καλό της χώρας ή τουλάχιστον το καλό του 80 % των πολιτών που θα υποφέρουν από τα μέτρα;

Αν υπάρχει, τότε πραγματικά λυπούμαστε πολύ για όλους αυτούς τους δύσμοιρους και τραγικά ηλίθιους!

Το δημοσιογραφικό λειτούργημα των κατευθυνόμενων ΜΜΕ

Ευχαριστούμε το site www.aksioprepeiakantoxh.com που μας δείχνει πόσο εύκολα τα ΜΜΕ στρέφονται στο να αποπροσανατολίζουν την σκέψη μας. Δεν είδαμε από το ΣΚΑΙ αυτές τις μέρες ούτε μια εικόνα για το πώς ζούνε οι Παλαιστίνιοι στη Γάζα αντ' αυτού...

Έχει και συνέχεια στο...

Σε έναν άνθρωπο που αγωνίζεται για την Ελευθερία

«Χιονίζει» πράσινες προσλήψεις

Λάβαμε μια επιστολή από τους διοριστέους του Υπ. Οικονομικών που ο Παπακωνσταντίνου γράφει στα παπαρια του, και τη δημοσιεύουμε αυτούσια:

«Οι φοροεισπρακτικοί μηχανισμοί καταρρέουν και αναζητούν απεγνωσμένα τρόπο να καλύψουν τα κενά τους. 877 νέοι άνθρωποι με άψογη επιστημονική κατάρτιση πέτυχαν σε γραπτό διαγωνισμό του ΑΣΕΠ για το υπουργείο οικονομικών και ενώ τους κάλεσαν να αναλάβουν υπηρεσία στην συνέχεια τους έβαλαν σε αναμονή μέχρι 31/12/2013.

Την ίδια ώρα σήμερα δημοσιεύτηκε σε ΦΕΚ (424 τεύχος γ) ο διορισμός 8 χειριστών Lift για το χιονοδρομικό κέντρο Βασιλίτσας. Μάλλον το φετινό καλοκαίρι προβλέπονται ισχυρές χιονοπτώσεις. Η πιθανή έλλειψη χιονοπτώσεων όμως δεν φαίνεται να είναι το μοναδικό ύποπτο σημείο των συγκεκριμένων διορισμών. Πρόκειται για επιτυχόντες του διαγωνισμού 8κ/2008 κατηγορία ΔΕ. Αγνοούνται όμως τα οριστικά αποτελέσματα της συγκεκριμένης κατηγορίας, μήπως τα σκέπασε το χιόνι; Πάντως στην επίσημη ιστοσελίδα του ΑΣΕΠ δεν προκύπτουν οριστικά αποτελέσματα για τους συγκεκριμένους επιτυχόντες. Το δε υπουργείο Πολιτισμού φέρεται να έχει εκδώσει την απόφαση για τον διορισμό τους 3 Μάρτη 2010. Λέμε εμείς τώρα επειδή συνήθως δεν μεσολαβεί τόσο διάστημα για την δημοσίευση μια απόφασης σε ΦΕΚ, μήπως έχει γίνει κάποιο λάθος στην ημερομηνία (βολικό λάθος πάντως, για όσους έχουν ασχοληθεί με το πάγωμα των προσλήψεων είναι κατανοητό); Άλλωστε δεν θα είναι το μοναδικό λάθος τους, επικαλούνται στην απόφαση ένα ΦΕΚ 1038/172009 ανύπαρκτο. Και κάτι ακόμα λέει η απόφαση «Με την υπ’ αριθμ. 8756/03−03−2010 απόφαση της Υφυπουργού Πολιτισμού και Τουρισμού, που εκδόθηκε σύμφωνα, κυρίως, με τις διατάξεις των άρθρων 16 και 17 του ν. 3528/2007 …..» τι εννοούν με το κυρίως επικαλούνται και κάποιες λιγότερο σημαντικές διατάξεις και δεν μας τις λένε για να μην κουραζόμαστε άδικα;

Τέλος ας δεχτούμε ότι όλα είναι ορθά πεπραγμένα και η αναγκαιότητα να στελεχωθεί το χιονοδρομικό κέντρο αρχές καλοκαιριού είναι επιτακτική, αυτός ο περιβόητος νόμος για το πάγωμα των προσλήψεων αφορά επιλεκτικά μόνο τον γραπτό διαγωνισμό του υπουργείου οικονομικών»;

ΣΥΝΤΟΝΙΣΤΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΔΙΟΡΙΣΤΕΩΝ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΥ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΩΝ

Ότι οι ΠΑΣΟΚΟΙ είναι αστείοι και προσκλητικοί είναι τοις πάσι γνωστό. Οτι θα προσελάμβαναν κατακαλόκαιρο 8 χειριστές lift σε χιονοδρομικό, δε το είχαμε φανταστεί.
Ξεφτιλισμένα «σοσιαλιστικά» αποβράσματα.